Sogyal Lakar (ook bekend als Sogyal rinpoche) mag in de toekomst niet meer deelnemen aan een door Rigpa georganiseerd evenement of anderszins contact hebben met haar studenten. Rigpa dient stappen te ondernemen om zich zo volledig mogelijk te distantiëren van Sogyal Lakar, met inachtneming van eventuele wettelijke regelingen die de organisatie voorlopig met hem verbindt, en de leiding van Rigpa in de landen waar de organisatie actief is, moet daarvoor worden gezekerd.

Dat adviseren de door Rigpa International ingeschakelde juristen van het internationale advocatenkantoor Lewis en Silkin na hun onderzoek naar klachten van studenten en medewerkers van Rigpa over onder meer seksueel wangedrag, geweld, een buitensporige leefstijl, zelfverrijking en machtsmisbruik van de inmiddels als spiritueel leider van Rigpa teruggetreden Sogyal Lakar. Rigpa moet nog een besluit nemen over de aanbevelingen, het rapport van het advocatenkantoor is op 22 augustus uitgebracht.

Lewis Silkin werd formeel benoemd op 19 december 2017 en Karen Baxter werd aangesteld als hoofdonderzoeker. Afgesproken werd dat Rigpa International op dat moment zou terugtreden uit het onderzoeksproces gezien de waarschijnlijkheid dat Rigpa International-leden potentiële getuigen zijn. Als de aanbevelingen van de onderzoekers worden aanvaard, zal er gedetailleerd werk moeten worden verricht om de aanbevelingen in de hele Rigpa-organisatie, die in een aantal verschillende gebieden actief is, ten uitvoer te leggen.

Internationaal

Het onderzoek is internationaal van opzet geweest en Baxter heeft op zes locaties in drie landen persoonlijke getuigenverhoren bijgewoond. In totaal ontving zij bewijs van 22 relevante getuigen. Uit het onderzoek blijkt dat de leiding van Rigpa al jaren (deels) op de hoogte was van de misdragingen van Sogyal Lakar ( in het rapport zo genoemd om de neutraliteit van de niet-boeddhistische onderzoekers te beklemtonen) maar daar geen gehoor aan gaf. Vorig jaar juli schreven acht voormalige Rigpa-studenten en volgelingen uit de zogenoemde inner circle een brief aan Sogyal Lakar waarin zij hem beschuldigden van seksueel wangedrag, machtsmisbruik en verrijking en gaven hem de gelegenheid daarop te reageren.

Tot op heden hebben sommige briefschrijvers helemaal niet gereageerd op Baxter. Anderen wel, maar het was vanaf het begin duidelijk dat sommige briefschrijvers een diep vermoeden hadden dat het onderzoek niet onafhankelijk werd uitgevoerd, of dat het een soort valstrik was.

Baxter: ‘Ik heb een aantal maanden besteed aan het vaststellen van parameters die sommige briefschrijvers in staat zouden stellen om zich veilig en bereidwillig te voelen om deel te nemen. Uiteindelijk waren we in staat om een punt te bereiken waar sommige briefschrijvers ermee instemden mij te ontmoeten.   Ik ben het er echter mee eens dat ik niet zal aangeven met welke van de schrijvers van de brief ik heb gesproken, of met hoeveel van hen ik heb gesproken.’

Baxter tevreden

Niet alle beschuldigingen tegen Sogyal Lakar worden door de onderzoekers bevestigd, die veel tijd staken in de onderlingen relaties van de getuigen en hun relatie tot Sogyal. Maar op basis van het bewijsmateriaal dat Baxter ter beschikking staat zegt zij tevreden te zijn dat aangetoond is dat sommige studenten van Sogyal Lakar, die deel uitmaakten van de inner circle, door Sogyal aan ernstige fysieke, seksuele en emotionele mishandeling onderworpen zijn geweest. En dat er hooggeplaatste personen binnen Rigpa op de hoogte waren van ten minste enkele van deze problemen en er niet in slaagden ze aan te pakken, waardoor anderen gevaar liepen.

Baxter: ‘De overgrote meerderheid van de getuigen met wie ik sprak, kwam als eerlijk, geloofwaardig en hoogstaand over; hun motivatie om met mij te spreken was duidelijk en het was duidelijk dat een aantal getuigen grote angst hadden overwonnen door met mij te spreken. Sommige getuigen waren zichtbaar bedroefd toen ze hun getuigenis doorgaven.

Ik testte elke getuigenis om te begrijpen of ze tegen de controle inging en ik was ervan overtuigd dat de getuigen over het algemeen voorzichtig waren om ervoor te zorgen dat ze niet speculeerden, maar alleen spraken over wat ze persoonlijk hadden meegemaakt. Veel getuigen leverden fysiek bewijs ter ondersteuning van hun getuigenissen, zoals e-mails, foto’s, opgenomen lessen, video’s, brieven en notulen.’

Inner circle

Baxter: ‘Hoewel ik bewijs heb gezien dat veel mensen het gevoel hebben dat ze veel baat hebben gehad bij het hebben van Sogyal Lakar als hun leraar, zijn de individuele ervaringen zeer verschillend. Er zijn verschillende graden van verbondenheid met Sogyal Lakar, waarbij de nauwste relaties regelmatig de inner circle wordt genoemd. De ervaringen van sommige leden van de binnenste cirkel zijn heel anders dan de ervaringen van veel van hen die minder dicht bij (Sogyal) zijn.’

Crimineel gedrag

Het advocatenkantoor heeft geen strafrechtelijk onderzoek uitgevoerd, hoewel sommige verrichtingen van Sogyal Lakar volgens de wetgeving van het Verenigd Koninkrijk, mogelijk crimineel van aard kan zijn geweest. Slachtoffers zouden dan aangifte moeten doen bij de politie. Baxter: ‘Ik heb de civiele bewijsstandaard van het Verenigd Koninkrijk toegepast. Dit betekent dat ik, om een bewering te bevestigen, op basis van relevant en voldoende bewijs, ervan overtuigd moet zijn dat het gedrag heeft plaatsgevonden “op basis van de waarschijnlijkheidsgraad”. In wezen betekent dit dat ik, om de bewering te staven, moet concluderen dat er meer dan 50% kans is dat het vermeende gedrag heeft plaatsgevonden.

Sommige van de beschuldigingen tegen Sogyal Lakar zouden, indien bewezen, crimineel gedrag vormen. Ik moet duidelijk maken dat in het Verenigd Koninkrijk, om iemand voor een misdrijf te veroordelen, een hogere bewijsstandaard van toepassing is – de beschuldigingen moeten buiten alle redelijke twijfel worden bewezen. Of dit het geval is met betrekking tot beschuldigingen tegen Sogyal Lakar zou een zaak zijn voor de relevante wetshandhavingsinstanties en ik heb er bij degenen die zichzelf als slachtoffer van crimineel gedrag beschouwen, op aangedrongen contact op te nemen met de politie als zij zich daartoe in staat achten.’

Baxter nam ook contact op met Sogyal Lakar om zijn visie op de beschuldigingen te horen. Zij maakte daarbij gebruik van een brief van Sogyal Lakar naar aanleiding van de klacht van de acht, gedateerd 18 juli 2017, waarin zijn standpunt tot op zekere hoogte wordt uiteengezet. Sogyal heeft niet daadwerkelijk aan het onderzoek meegewerkt. Hij schreef op 30 april 2018 aan Baxter dat hij niet goed genoeg was om daaraan deel te nemen. Hij schreef: ‘Tot mijn spijt moet ik u mededelen dat ik niet beschikbaar ben voor een gesprek, vanwege mijn slechte gezondheid. Afgelopen herfst werd bij mij kanker van de dikke darm gediagnosticeerd en sindsdien ben ik geopereerd en krijg ik een vervolgbehandeling met regelmatige medische controles (…) Op aanraden van mijn artsen neem ik een periode van volledige rust (…) om deze reden zal ik niet kunnen deelnemen. Ik hoop dat het onderzoek toch zo goed mogelijk zal verlopen.’ Baxter kreeg medisch bewijs in handen waarin de kankerdiagnose van Sogyal en de daarmee samenhangende gezondheidsproblemen werden onderbouwd.

Toen zij bezig was haar onderzoek af te sluiten nam zij in juni 2018 opnieuw contact op met Sogyal Lakar om te vragen of zijn gezondheidstoestand zodanig was verbeterd dat hij haar zou kunnen ontmoeten. Ze bood hem ook de alternatieve mogelijkheden om antwoorden te geven op specifieke schriftelijke vragen. Sogyal Lakar schreef haar op 4 juli 2018 terug. In de brief van Sogyal werd niet ingegaan op de specifieke vragen die zij had gesteld, maar wel op de beschuldigingen, in algemene termen, vanuit zijn perspectief.

Teleurgesteld

Baxter: ‘Ik ben natuurlijk teleurgesteld over het feit dat ik niet met Sogyal Lakar heb kunnen spreken. Bij het trekken van mijn conclusies ben ik me er terdege van bewust geweest dat ik hem niet van aangezicht tot aangezicht heb gehoord. Dat betekende echter niet dat het onderzoek niet kon worden voortgezet. In zowel zijn brief aan mij van 4 juli 2018 als de brief van 18 juli 2017 aan de acht briefschrijvers merkte ik op dat Sogyal de aantijgingen tegen hem niet ontkende, maar er in plaats daarvan op wees dat hij nooit van plan was om schade aan te richten. Na het bewijs te hebben gehoord van een aantal getuigen en geluisterd te hebben naar een aantal opgenomen leerstellingen van Sogyal, heb ik geconcludeerd dat ik zijn gebrek aan ontkenning moest behandelen als een stilzwijgende toelating. Sogyal heeft publiekelijk verklaard dat hij van mening is dat hij zich niet zal verdedigen tegen een aanval, en anderen. Als zodanig heb ik zijn positie behandeld als vergelijkbaar met een ‘no comment’ interview – dit is in wezen een neutraal standpunt, behalve dat hij uitdrukkelijk ontkent ooit schade heeft te willen berokkenen. Dit betekent dat ik ervan overtuigd ben dat er voldoende bewijs is om de aantijgingen te staven, bij gebrek aan een bekentenis of een ontkenning van Sogyal’s kant.’

Terwijl het onderhandelingsproces over de voorwaarden voor deelname van de briefschrijvers aan de gang was, werd Baxter benaderd door een aantal andere personen die haar vertelden dat zij over kennis uit de eerste hand beschikten om met haar te delen. Baxter: Voor zover deze mensen beweerden kennis te hebben van de zaken waarnaar in de klacht (van de acht) wordt verwezen, of van vergelijkbare aard, heb ik een afspraak gemaakt om de meeste van deze personen te ontmoeten en heb ik persoonlijk getuigenis van hen ontvangen.   Deze groep mensen bestond uit drie voormalige trustees van Rigpa UK (Getuige B, Getuige C en Getuige D), die elk afzonderlijk aan mij getuigenis hebben afgelegd en ermee hebben ingestemd om op deze manier als voormalige trustees te worden geïdentificeerd. Ik kreeg ook een aantal schriftelijke verklaringen of andere bewijzen in verband met de beschuldigingen. Binnen Rigpa heb ik gevraagd om interviews met drie senior- en langetermijnstudenten die door sommige briefschrijvers werden geïdentificeerd als de mensen met wie ik zou moeten spreken. Allen stemden hiermee in en leverden mij persoonlijk bewijs.’

Een Onderzoekscommissie van Rigpa gaf een garantie af dat er geen juridische stappen zullen worden ondernomen door of namens Rigpa tegen de 8 briefschrijvers of tegen andere slachtoffers van misbruik die naar voren komen, als gevolg waarvan zij in het kader van het onderzoek getuigenverklaringen afgeven aan Baxter. Om de identiteit van de getuigen zoveel mogelijk te beschermen werden zij getuige a en zo voort genoemd.

Sogyal Lakar’s leerstellingen

In de loop van dit onderzoek hoorde Baxter veel over het begrip van de getuigen van het ‘pad naar verlichting’, dat beschreven werd als een gegradueerde weg, te beginnen met basismeditatie en het werken tot aan de Vajrayana en, uiteindelijk, de Dzogchen leringen.

De Dzogchen-leringen werden haar beschreven als “de snelle weg naar verlichting”. Getuige N legde uit dat een deel van de Dzogchen-onderricht bestaat uit het werken met je leraar en het ‘aanwijzen’ van aspecten waaraan je moet werken. Getuige N legde uit dat als Sogyal Lakar, als onderdeel van deze lessen, het gevoel had dat iemands denken of emotionele reactie een gebrek aan openheid vertoonde, hij zou proberen in te grijpen.

Verschillende getuigen vertelden haar dat Sogyal Lakar een techniek gebruikt die bekend staat als ‘crazy wisdom’ of ‘bekwame middelen’ als onderdeel van zijn lessen. Dit werd haar uitgelegd als een manier om te wijzen op egocentrische neigingen en verschillende opvattingen die een student zou kunnen hebben. Andere getuigen die zij ontmoette vertelden haar dat ze geleerd hadden wat de gevolgen waren van het breken van Samaya, onder andere door kritiek te leveren op of zich uit te spreken tegen je leraar.

Het feit dat veel van de getuigen met wie zij sprak van mening waren dat ze door Samaya gebonden zijn of waren, en het gevoel hadden dat ze die gelofte zouden breken door met haar te spreken, was een bijzonder uitdagend aspect van dit onderzoek. Het was ook een factor waarmee zij rekening moest houden bij de beoordeling van de geloofwaardigheid van het bewijsmateriaal waarover zij beschikte.

Baxter onderzocht de specifieke beschuldigingen tegen Sogyal Lakar, zoals uiteengezet in de brief van de acht, de klacht genoemd. De beschuldigingen vallen in grote lijnen in de volgende categorieën uiteen: Fysiek misbruik, seksueel misbruik, emotioneel en psychologisch misbruik, een uitbundige, gulzige en sybaritisch levenswijze van Sogyal en het schade toebrengen aan de dharma.

Baxter: ‘Ik denk dat het nuttig is om in eerste instantie te herhalen dat er verschillende graden van nabijheid van Sogyal Lakar zijn, met de nauwste relaties die regelmatig aangeduid worden als de inner circle. Ik heb veel bewijs gehoord over het feit dat Sogyal Lakar’s inner circle een team van studenten omvat die hem hulp en persoonlijke verzorging bieden, meestal zonder betaling in ruil voor voedsel en woonruimte. Het niveau van zorg dat Sogyal nodig heeft is extreem; het gaat niet alleen om mensen die zijn reis boeken, hem rondrijden, zijn tassen afleveren en zijn maaltijden koken. Sogyal heeft 24 uur per dag hulp nodig van het ‘lama care’ team, dat nodig is om aan al zijn behoeften te voldoen, als en wanneer hij dat nodig heeft; ze kleden hem aan, masseren hem om te slapen en verzorgen hem zelfs in het toilet. Sommige leden van het lama care team beschreven dat ze op de vloer van zijn kamer moesten slapen, de hele nacht oproepbaar waren, en velen overleefden wekenlang met ongeveer drie uur slaap per nacht. De ervaringen van Sogyal Lakar’s inner circle zijn heel anders dan de ervaringen van degenen die minder dichtbij zijn.’

Mishandeling

Er wordt beweerd dat Sogyal Lakar de briefschrijvers fysiek heeft misbruikt door ze te slaan, te slaan, te schoppen, te schoppen, aan hun oren te trekken, ze te raken met een backscratcher, telefoons, bekers en kleerhangers. Er wordt beweerd dat een student bewusteloos werd geslagen door Sogyal en dat monniken en nonnen bloedend en met littekens werden achtergelaten. Er werd specifiek beweerd dat een non door Sogyal in augustus 2016 in Lerab Ling voor een gezelschap van honderden mensen geestelijk werd mishandeld.

Uit het rapport: ‘Mensen uit de inner circle werden dagelijks geslagen. Getuige F beweerde meer dan tweehonderd keer door Sogyal Lakar geslagen te zijn.’

Van de tweeëntwintig getuigen van wie Baxter rechtstreeks bewijs ontving bevestigden er dertien dat zij door Sogyal Lakar waren geslagen, onder wie mensen die momenteel senior studenten van Rigpa zijn. De getuigen verklaarden dat zij op de hoogte waren van nog eens twintig mensen die regelmatig het slachtoffer werden van fysiek geweld.

‘Ik heb Sogyal een non zien slaan. Ze zei dat het anders heeft ervaren”.

‘Hij zou af en toe [gebruik maken van fysiek geweld], niet vaak. Hij sloeg me eens op de knokkels met zijn ruggenkrabber …. Ik vond het niet leuk …. maar er was een context – ik had een fout gemaakt van een soort. Ik heb hem [studenten] een paar keer zien slaan met een backscratcher – een handvol – ik kan me niet herinneren wie.”

“Sogyal liep langs een rij studenten en sloeg ons allemaal in de maag. Op een keer kwam hij achter me aan en sloeg me in de rug. Het was niet erger dan een potje rugby, ik was niet erg bezorgd. Ik ben me bewust van anderen die zwaar getroffen waren. Bij een retraite in 1992 werd een vrouw naar voren gebracht met 300 mensen daar en hij sloeg haar in het gezicht. Dit hielp haar duidelijk niet.’

‘Het meeste geweld gebeurt binnen de kleine binnenste kring, af en toe gleed hij uit en deed het in het openbaar. Zijn stoten waren niet zacht, maar niet helemaal woedend. Hij was als een woedende dronkaard op straat, op de rand van het uit de hand lopen’.

“Ik werd een paar keer geraakt door Sogyal met zijn rugkrabber. Hij sloeg me drie keer en liet me achter met een knobbel op mijn hoofd. Het was pijnlijk en ik woedend. Hij schopte me ook en sloeg me op het hoofd- het ging meestal over voedsel. Er was een keer dat een ander en ik allebei geraakt werden omdat we geen eten in de auto voor hem hadden gezet.’

“Er was veel verbaal en lichamelijk geweld dat doorging en ik ontwikkelde een hoge mate van angst. Ik sliep op de grond naast de telefoon en raakte in paniek als de telefoon overging. Fysiek misbruik kwam vrij vaak voor, hij gebruikte een backscratcher om mensen over het hoofd of de hand of rug te slaan. Als hij ze niet kon bereiken, pakte hij iets op en gooide het naar hen, bijvoorbeeld een telefoon.’

‘Hij raakte iedereen en trok aan de haren. Getuige E en ik waren zijn belangrijkste doelwitten en hij sloeg ons herhaaldelijk met de rugkrabber en met leergebonden perkamenten. Mijn hoofdhuid was aan het bloeden en mijn oor pijnlijk. Hij sloeg me 10 of 15 keer en er was niets zacht of pijnloos aan. Het steekt, het doet pijn, het slaat je om. Als je probeert weg te gaan zal hij je roepen en je dichterbij brengen. Ik was volledig geschokt en versteend.

Ik was in een staat van angst – mijn instinct was om te rennen, maar de mensen om me heen overtuigden me om te blijven. Ik had het gevoel dat ik geen keuze had. Mijn hersenen stopten met werken – het was schadebeperking om te proberen in leven te blijven.

We waren dag en nacht oproepbaar. We probeerden te anticiperen op elk scenario dat hem boos zou maken en deden er alles aan om irritatie te voorkomen.’

‘Een student] werd bewusteloos geslagen’

‘Tussen 2006 en 2010 werd ik meer dan tweehonderd keer geslagen; als hij in een slecht humeur was, zou hij mij elke dag, of meer dan eens per dag slaan. Op een gegeven moment was hij weg met zijn vriendin] – hij ontmoette haar dagelijks in haar chalet, kwam terug naar zijn chalet, sloeg de deur dicht en sloeg me in de buik. Hij haalde alleen maar zijn frustraties weg, het had niets met mij te maken. Hij deed tien dagen lang elke dag hetzelfde.

Hij stond [drie vrouwelijke en drie mannelijke studenten] op een rij en gilde over iets in zijn huis. Hij begon me te slaan en te slaan, en ramde me in de maag. Hij pakte toen een dik oefenboek en sloeg het op mijn hoofd. Ik viel op de grond …. hij pakte zijn glas en gooide de inhoud ervan in mijn gezicht, pakte toen een metalen stupa en ging me er op het hoofd mee slaan. Hij stopte en trok zich terug. Ik dacht dat ik misschien nooit meer op zou kunnen staan.’

‘Hij greep je oor en verdraaide het terwijl hij je hoofd naar beneden duwde en je meesleepte.’

Getuige M beschreef een vrouwelijke student die ernstig mishandeld werd.

‘Sogyal] sloeg haar snel, agressief en krachtig in de maag. Ik was dicht genoeg om de uitademing te horen. Ze sloeg dubbel, barstte in tranen uit en verdween enkele urenlang …. toen ze weer tevoorschijn kwam, had ze rode ogen, een gezichtsuitdrukking van nederlaag en verdriet, een neergeslagen mond en een ineengestort lichaam. De volgende dag verscheen ze op het podium en moest ze haar eigen tekortkomingen bekennen en toegeven dat dit een zeer gunstige en bevoorrechte gebeurtenis was geweest…. ze had het uiterlijk van een krijgsgevangene die verklaarde hoe goed de Noord-Koreanen haar hadden behandeld’.

Getuige K (die zowel seksuele als fysieke mishandeling aan de kaak stelt) sprak over de noodzaak om een copingmechanisme in te voeren waarbij ze haar geest zou sluiten voor wat er aan de hand was en zou doen alsof het niet bestond.

In zijn brief aan Baxter zegt Sogyal Lakar: “Het is duidelijk dat een aantal mensen zich gekwetst voelt en mij verantwoordelijk houden. Dat is iets wat ik moet erkennen en onder ogen moet zien. Het spijt me echt als er iets is wat ik heb gezegd of gedaan heb, aanstootgevend of schadelijk was, en ik vraag in alle nederigheid om hun vergeving.

Tegelijkertijd vind ik het van mijn kant erg moeilijk om mezelf te herkennen in de beschrijvingen in de brief, en het beeld dat het schildert. Het verontrust me dat mijn handelingen en bedoelingen op deze manier verkeerd begrepen en gekarakteriseerd hadden kunnen worden.’

Baxter zegt dat op basis van de verklaringen die zij heeft gehoord er fysieke mishandeling heeft plaatsgevonden. Verschillende van de getuigenissen werden bevestigd door andere getuigen, en waar een gebrek aan bevestigend bewijs bestaat, zijn de feiten waarover wordt geklaagd zeer gelijkaardig, zelfs van getuigen die op zeer verschillende tijdstippen en locaties in de wereld op Rigpa waren.

Het is haar ook duidelijk dat, op de balans van waarschijnlijkheden, zelfs als Sogyal’s geweld tegen zijn studenten was bedoeld om hen te helpen op het pad naar verlichting, het fysieke misbruik echte schade veroorzaakt. Zij hoorde bewijs dat een individu bewusteloos werd geslagen, verschillende mensen bleven achter met bloedende wonden en één kreeg een hersenschudding die dagenlang duurde.

Seksueel misbruik

Er wordt beweerd dat Sogyal Lakar zijn positie gebruikt zijn rol om toegang te krijgen tot jonge vrouwen en hen te dwingen, te intimideren en te manipuleren om hem seksuele gunsten te geven en dat hij tientallen jaren seksuele relaties gehad met studenten, onder wie minderjarige meisjes.

Studenten hebben de opdracht gekregen om hem hun genitaliën te tonen, foto’s van hun genitaliën te maken en deze aan hem te tonen, hem orale seks te geven, seks te hebben met hun partners in zijn bed en seksuele relaties met hem te beschrijven, en ook om relaties met hem te verhullen.

Een vrouwelijke begeleider aan een andere lama voor het hebben van seks te hebben aangeboden.

Baxter zegt met betrekking tot sommige van deze beschuldigingen geen enkel bewijs te hebben ontvangen die die beschuldigingen ondersteunen en kan ze daarom niet staande kan houden. Niemand leverde haar het bewijs dat ze verplicht waren om foto’s van hun eigen genitaliën te maken en deze aan Sogyal te tonen.

Ze hoorde enkele verklaringen met betrekking tot relaties met meisjes onder de 16 jaar, maar zij is van mening dat er onvoldoende bewijs is van dergelijke relaties op basis van het bewijsmateriaal dat haar is verstrekt. Geen enkele getuige gaf haar het bewijs dat hun was gevraagd om seks te hebben met hun partner in het bed van Sogyal.

Baxter ontving echter wel een aanzienlijke hoeveelheid bewijsmateriaal ter ondersteuning van de andere beschuldigingen. Bewering dat Sogyal Lakar zijn rol gebruikte om toegang te krijgen tot jonge vrouwen en om hen te dwingen, te intimideren en te manipuleren om hem seksuele gunsten te geven en tientallen jaren van seksuele relaties met studenten heeft gehad, waaronder minderjarige meisjes. Sogyal Lakar is open over het feit dat hij seksuele relaties heeft; hij is geen monnik en is niet verplicht celibatair te blijven. Van hem is bekend dat hij vaak vriendinnen heeft gehad die beduidend jonger zijn dan hij en dat hij meer dan één vriendin tegelijk heeft gehad.   Hier is volgens Baxter niets mis mee, als ze instemmen als volwassenen.

Baxter: ‘Sogyal Lakar staat ook bekend om de aanwezigheid van een aantal mooie jonge vrouwen, die een belangrijk deel uitmaken van het lama care team. Nogmaals, op het eerste gezicht is er niets mis mee, maar verschillende getuigen deelden hun ervaringen van deze rol met mij en hun bewijs was zeer verontrustend. Ik maak me vooral zorgen over de kwetsbaarheid van de personen die hebben aangetoond dat zij werden opgeroepen om Sogyal Lakar seksuele gunsten te verlenen en het kennelijke misbruik van de macht van Sogyal over hen.

Het was opnieuw opvallend hoeveel vergelijkbare getuigenissen er gedurende een aanzienlijke periode door verschillende getuigen zijn afgelegd – het ondersteunt de conclusie dat Sogyal Lakar een bepaalde modus operandi heeft als het gaat om het veiligstellen van seksuele relaties met zijn studenten, in het bijzonder jonge vrouwen.’

Uit het rapport: ‘Ik ging vervolgens met hem [als onderdeel van het lama care team] naar [een ander land] en ik leunde voorover om hem iets te geven. Hij legde zijn hand op mijn topje, hij zei dat mijn tepels jong waren. Ik voelde me geschokt.’

Baxter: ‘Omdat ik de vermeende slachtoffers niet uit de eerste hand heb gesproken, moeten deze verslagen noodzakelijkerwijs minder gewicht in de schaal leggen bij mijn beoordeling van het bewijsmateriaal dan de verslagen uit de eerste hand die ik hierboven heb genoemd. Om twijfel te voorkomen zou ik de beschuldigingen van ongepast seksueel gedrag zonder deze extra verslagen hebben verdedigd, maar ze dragen bij aan de geloofwaardigheid van de verslagen die ik heb gehoord en weerspiegelen het potentieel dat er nog meer slachtoffers zijn die zich nog niet hebben gemeld.

Een aantal personen met wie ik heb gesproken, vertelde me dat ze niet wilden deelnemen aan seksuele activiteiten met Sogyal. Ik heb zorgvuldig nagedacht over de vraag of Sogyal Lakar, ondanks dit bewijs, redelijkerwijs had kunnen geloven dat zij deelnamen als instemmende volwassenen.

Het is duidelijk dat sommige getuigen die getuigen van seksuele gunsten, of die tegen hun wil door Sogyal intiem werden aangeraakt, niet uitdrukkelijk nee tegen hem hebben gezegd; vaak is het bewijs dat zij aan een verzoek of een eis van hem voldeden zonder uiterlijke klacht, maar omdat zij het gevoel hadden dat ze dat moesten doen.

Sommige getuigen die mij spraken spraken over dat feit dat toen Sogyal hen voor het eerst aandacht begon te tonen (hoewel geen seksuele aandacht), zij dit zagen als een zegen en een positieve zaak voor hun ontwikkeling als boeddhist. Getuige K, bijvoorbeeld, sprak over in eerste instantie het gevoel bijzonder te worden uitgekozen om voor hem te werken.

Volgens het Britse Openbaar Ministerie (Crown Prosecution Service) wordt volgens de Britse wetgeving op het gebied van seksuele delicten alleen toestemming gegeven wanneer iemand uit vrije wil instemt met deelname aan de activiteit en de vrijheid en het vermogen heeft om die keuze te maken. Het woord toestemming moet zijn gewone betekenis krijgen, maar er is een verschil tussen toestemming en onderwerping. Voor elke seksuele interactie is toestemming vereist; toestemming kan vrij worden gegeven voor de ene interactie en niet voor de andere.’

Baxter: ‘Sogyal’s verklaring – “wat ik ook heb gezegd of gedaan bij de interactie met mijn studenten is geweest met het doel om hen te helpen hun innerlijke aard te ontwaken” – geeft mij zorgen als en in de mate dat het betrekking heeft op seksuele relaties. Hij zegt niet, ik dacht dat dit ‘normale’ toestemmende volwassen relaties waren.   Een seksuele relatie die is ontworpen om de innerlijke aard van een student te helpen ontwaken, is noodzakelijkerwijs een seksuele relatie tussen een student en een leraar; het is geen relatie tussen gelijken. In die context, als zo’n relatie ooit consensueel kan zijn (wat op zich al een controversiële kwestie is), vind ik dat de eis van duidelijke en eenduidige toestemming van het grootste belang is. Dat wordt nog sterker naar voren gebracht in een situatie waarin de leerling van mening is dat zij zich niet tegen haar leraar mag uitspreken en geleerd heeft alles wat de leraar doet als verlicht gedrag te zien.’

Intimidatie

Baxter: ‘Er wordt beweerd dat Sogyal zijn positie gebruikte om jonge vrouwen te dwingen, te intimideren en te manipuleren om hem seksuele gunsten te geven. Er is een aanzienlijk gewicht aan bewijsmateriaal uit de eerste hand dat mij ertoe brengt deze bewering te verdedigen. Ik concludeer ook dat Sogyal Lakar probeerde zijn gezagspositie te gebruiken om seksuele gunsten te verkrijgen van getuige L en ik ben ernstig bezorgd over het vermogen van Student 15 om vrijelijk toestemming te geven tegen de achtergrond van fysiek misbruik waarvan wordt beweerd dat het op haar is gericht en dat wordt beschreven in de vertrouwelijke bijlage.’

Wanneer een aanzienlijk oudere man, die verantwoordelijk is voor de spirituele ontwikkeling van een student en die fysiek geweld gebruikt tegen die student, die student vertelt dat hij seksuele gunsten voor hem verricht, kan ik niet accepteren dat er een basis is waarop dit een consensuele daad is.

Ik moet duidelijk maken dat ik niet tot de conclusie kom dat alle seksuele partners van Sogyal het slachtoffer zijn van seksueel misbruik. Er zijn mensen die heel anders lijken te worden behandeld, die door Sogyal worden verzorgd en zichzelf als zijn vriendinnen beschouwen. Ik sprak met zo’n persoon die in de jaren zeventig een relatie met hem had en zei dat hij een “liefhebbende en zachtaardige man” was.

Ik denk niet dat hetzelfde kan worden gezegd als het gaat om de kwetsbare mensen die werken in het lamazorgteam, die verplicht zijn om elke behoefte van Sogyal de klok rond bij te wonen. Het is heel goed mogelijk dat Sogyal zichzelf heeft toegestaan om te geloven dat deze vrouwen ervoor kiezen om zijn seksuele partners te zijn, maar ik kan niet accepteren dat er een legitieme basis is voor die conclusie op het bewijs dat ik heb gehoord.

Van studenten eisen dat ze liegen om relaties met hem te verdoezelen. Getuige E vertelde me dat Sogyal Lakar vaak een relatie had met vijf of zes vrouwen tegelijk. Van getuige E werd bijvoorbeeld verwacht dat hij Sogyal naar een hotel zou rijden waar een vrouwelijke student op hem wachtte in de hotelkamer. Getuige E zou dan door Sogyal worden geïnstrueerd om een andere student, die bekend stond als zijn vriendin, niets te vertellen.

Ik heb ook bewijsmateriaal ontvangen dat het bestaan bevestigt van enkele van de videobeelden waarvan getuige E zegt dat hij werd gevraagd om te filmen of dat hij door Sogyal werd gegeven om te bewerken. Dit omvat een video van twee jonge vrouwelijke begeleiders die naakt voor Sogyal dansen. Mij werd verteld dat deze beelden op verzoek van Sogyal door getuige E zijn gefilmd.

Meerdere getuigen bevestigden het zien van naaktfoto’s van Sogyal’s meisjes in zijn accommodatie en het feit dat er enorme opgeblazen collages met naakte beelden van een van zijn vriendinnen in

Getuige E vertelde me dat hij Sogyal Lakar twee keer aan de telefoon naar een andere goeroe had gehoord en dat Sogyal tijdens de telefoongesprekken een student aan de goeroe had ‘aangeboden’. Een andere getuige sprak over een soortgelijke ervaring.’

Baxter onderzocht ook de aantijgingen dat Sogyal Lakar geld vraagt van zijn studenten om zijn levensstijl te financieren, wat een constante aanvoer van sensuele genoegens met zich meebrengt: persoonlijke chefs, entertainment, sigaren, chauffeurs, masseuses en dure restaurants.

Het is volgens Baxter duidelijk dat Sogyal de smaak te pakken heeft van de fijnere dingen; hij heeft inderdaad 24 uur per dag personeel tot zijn beschikking, waaronder masseuses, chauffeurs en chefs.

Verscheidene getuigen beschreven het feit dat studenten aan het einde van een retraite worden uitgenodigd om een financieel aanbod te doen aan Sogyal Lakar. Het aanbod werd aangemoedigd door middel van een toespraak die bekend stond als de ‘offerplaats’, waarin een oudere student of een klooster zou uitleggen dat het geld dat de mensen al hadden betaald, bestemd was om de infrastructuur van de retraite, de accommodatie en het eten te betalen. Er werd uitgelegd dat Sogyal dit geld niet persoonlijk ontving en dat er nu een gelegenheid was om hem te bedanken voor de leer en om ‘verdienste te vergaren’. Er zou worden uitgelegd dat de lessen van onschatbare waarde waren, maar dit was niettemin een gelegenheid om een gebaar te maken. Leerlingen zouden geïnformeerd worden dat ze geld of een cheque konden doneren. Deze toespraak zou dan worden gevolgd door een verklaring van Sogyal over het feit dat hij het geld niet voor zichzelf hield (hoewel sommige getuigen suggereerden dat hij een klein bedrag zou houden om de dagelijkse levensbehoeften te dekken), maar het zou gebruiken om te doneren voor goede boeddhistische doelen, zoals het steunen van monniken in Tibet die zich terugtrekken, of om tempels te helpen bouwen.

Sommige van de getuigen met wie Baxter sprak waren betrokken bij het verzamelen van de offers. Ze vertelden me dat het verzamelde geld door het personeel van Rigpa zou worden geteld en in persoonlijke kluizen in de desbetreffende Rigpa-centra in de leefruimtes van Sogyal zou worden bewaard. Getuigen met wie de onderzoeker sprak, waren betrokken bij het verstrekken van details aan Sogyal over hoeveel er precies was gedoneerd en zij bevestigden dat dit zou oplopen tot vele duizenden ponden.

Twee van de getuigen die Baxter sprak bevestigden dat Sogyal zou vragen om een deel van het geld (meestal 500 euro per persoon) in enveloppen te stoppen en aan zijn moeder en twee van zijn vriendinnen te bezorgen. Getuige E legde uit dat ze gevraagd was om aanzienlijk grotere bedragen te leveren aan twee vriendinnen van Sogyal.

Baxter: ‘Verschillende getuigen vertelden me ook dat wanneer ze naar het buitenland reisden, ze gevraagd zouden worden om 10.000 euro in contanten mee te nemen om het geld van Sogyal over de landsgrenzen heen te brengen.

Er is een aanzienlijke hoeveelheid bewijs om te suggereren dat Sogyal geniet van wat wordt omschreven als een “vijfsterrenbestaan”, maar op basis van het bewijsmateriaal dat mij is verstrekt, is er niets mis mee in en van zichzelf. Het probleem ontstaat als hij dat doet met geld dat voor een ander doel is gedoneerd. Het belangrijkste is dat het mijns inziens van essentieel belang is dat het geld niet wordt gedoneerd met dien verstande dat het gebruikt zou worden voor welwillende doeleinden, als het in feite bedoeld was om Sogyal’s gekozen levensstijl te financieren.

Ik heb bewijzen ontvangen dat de mensen die voor Rigpa werken degenen zijn die het geld dat wordt aangeboden aan het einde van een retraite tellen, verantwoorden, opslaan en verplaatsen. Desondanks toonden de managementgetuigen van Rigpa een gebrek aan kennis over wat er met dat geld gebeurt en waar het voor dient. Getuigen gaven het bewijs dat er kluizen zijn in verschillende Rigpa-centra, waarvan wordt aangenomen dat ze aanzienlijke hoeveelheden contant geld bevatten (naar verluidt meer dan £0,5 miljoen per stuk). Sommige van Sogyal’s vriendinnen zouden betalingen van ongeveer £50.000 per jaar ontvangen uit deze kasreserves.   Het geld wordt ook gebruikt om hun yoga retraites in Thailand, botox en dure lunches te financieren, hoewel ik daar geen direct bewijs van heb gezien.

Valse voorwendselen

Hoewel ik geen bewijs heb gevonden om de bewering te staven dat Sogyal Lakar geld eist van zijn studenten om zijn levensstijl te ondersteunen, lijkt het mij dat er tenminste het potentieel is dat er geld door of voor hem is geïnd onder valse of misleidende voorwendselen, of dat het ontvangen geld niet volledig door hem is verantwoord. Ik beschik niet over voldoende bewijs om hierover een definitieve conclusie te trekken en, onder voorbehoud van de onderstaande punten, ben ik van mening dat dit nader onderzoek vereist, met name met betrekking tot de rol die Rigpa-studenten zouden spelen bij het uitleggen waarvoor de donaties zullen worden gebruikt. Er moet ook goed worden nagedacht over de mate waarin (indien überhaupt) liefdadigheidsgeld is gebruikt om extravagante persoonlijke uitgaven te financieren wanneer lokale Rigpa-centra onderdak bieden aan Sogyal. Ik beschik niet over voldoende informatie om tot mijn eigen bevindingen op dit punt te komen.

De trustees van het Verenigd Koninkrijk hebben mij uitgelegd dat er onlangs een proces van onderzoek, onderzoek en verantwoording is geweest voor de Charity Commission (in het Verenigd Koninkrijk) over de fondsenwerving van de Britse Charity Commission en mij is verteld dat “dit zorgvuldig is doorlopen met de auditors en advocaten voor het Verenigd Koninkrijk en is bekendgemaakt aan de Charity Commission”. Als gevolg van dit proces is mij verteld dat de trustees in het Verenigd Koninkrijk ervan overtuigd zijn dat al het geld dat de Britse liefdadigheidsinstelling heeft ontvangen naar behoren is gebruikt en verantwoord.   Ik ben niet in een positie om enig aspect van dit financiële onderzoek of de bereikte conclusies te beoordelen, dus ik zou de Britse trustees eenvoudigweg willen uitnodigen om de bevindingen van de feiten en de gebieden voor verder onderzoek die hierboven zijn uiteengezet (in het bijzonder met betrekking tot wat er tijdens het aanbod wordt gezegd) te herzien om ervoor te zorgen dat dit niet van invloed is op het advies dat zij hebben ontvangen of het standpunt dat aan de liefdadigheidscommissie is gegeven.

Voor zover dit nog niet is gebeurd, lijkt het erop dat in alle andere relevante rechtsgebieden waar Rigpa actief is, een soortgelijk proces van onderzoek, onderzoek en boekhouding moet worden uitgevoerd om ervoor te zorgen dat passende financiële praktijken worden toegepast.’

Baxter doet ook aanbevelingen om de situatie binnen Rigpa veilig te houden voor studenten en medewerkers. Er moet een passende risicobeoordeling worden uitgevoerd die betrekking heeft op alle activiteiten van de organisatie en die regelmatig moet worden bijgesteld. De risicobeoordeling moet specifiek betrekking hebben op onderwijspraktijken die verband houden of hebben gehouden met de Dzogchen Mandala – er moeten zorgvuldige, goed begeleide beoordelingen worden gemaakt van het toekomstige gebruik van dergelijke praktijken in het werk van de organisatie. Om twijfel te voorkomen, mag elke praktijk die neerkomt op misbruik van een student nooit worden getolereerd.

Meldingen van incidenten en beschuldigingen worden op een veilige en correcte manier geregistreerd en opgeslagen; incidenten en beschuldigingen worden onmiddellijk onderzocht in overeenstemming met het beleid, waarbij passende follow-upmaatregelen worden genomen; er wordt overwogen om ernstige incidenten te melden aan de bevoegde wetshandhavingsinstanties en/of regelgevers; en er moet een hulplijn voor misbruik buiten Rigpa worden opgezet, naast de interne rapportagemechanismen die beschikbaar worden gesteld.

Categorieën: Nieuws, Mensenrechten, Misbruik, Zorg, Boeddhisme, Geluk
Tags: , , , , , , , , , , ,

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

1 reactie op Onderzoeker – Rigpa dient zich te distantiëren van Sogyal Lakar

  1. Frans-Jozef schreef:

    Mooi hoor, hoe zorgvuldig onderzocht en ook beschreven! Geen kort door de bocht conclusies en niet onderbouwde aantijgingen. Dit stuk is een verademing, een voorbeeld hoe over zo’n gevoelig veelomvattend onderwerp te berichten.

Menu