Het is vandaag internationale vrouwendag. Het doel van Internationale Vrouwendag is aandacht te geven aan vrouwenthema’s zoals economische zelfstandigheid, huiselijk geweld en andere aandachtspunten op het gebied van emancipatie en participatie.
Met verschillende activiteiten kaarten vrouwengroepen, antidiscriminatie organisaties, politieke partijen en andere organisaties deze onderwerpen aan op of rond 8 maart.
Wat is in Internationale Vrouwendag? Als je op de naam af zou gaan, dan zou je het al kunnen herleiden. Het is een speciale dag voor vrouwen waarbij ze internationaal op die dag centraal staan. Niet alleen Nederland doet hier aan mee, maar ook veel andere landen staan op deze dag even stil bij de rechten van vrouwen en de verschillen die er momenteel nog steeds zijn ten opzichte van mannen. Mannen hebben vaak een hoger salaris, ze werken fulltime, werken buiten de deur. Vrouwen werken vaker parttime, zorgen voor het huishouden en voor de kinderen en het salaris dat zij verdienen is vaak lager. Hierdoor is het voor vrouwen lastiger om economisch zelfstandig te zijn.
Internationale Vrouwendag staat voor het gevoel van solidariteit en strijdbaarheid van vrouwen overal ter wereld. De viering ervan vindt vaak plaats rond een specifiek thema – bijvoorbeeld voor vrouwenrechten of tegen geweld of armoede – dat soms landelijk maar meestal lokaal wordt bepaald. Vandaag is het thema gelijkwaardigheid, steeds meer vrouwen komen op voor hun rechten en het tegengaan van vernederingen zoals weergegeven in de #metoo discussie en openbaarmakingen van het seksuele wangedrag van voornamelijk mannen.
In 1911 werd de Vrouwendag internationaal voor het eerst gevierd – in 1912 voor het eerst in Nederland. Aanvankelijk werd de Vrouwendag op verschillende data gehouden, pas in 1922 werd 8 maart gekozen als vaste datum. Een gangbare westerse lezing was dat 8 maart terug te voeren was op stakingen van textielarbeidsters in New York op 8 maart 1908. Zij gingen de straat op om te demonstreren tegen onder meer de lange werktijden, de lage lonen en de slechte werkomstandigheden.
Bij de ‘Tweede Internationale’ (een internationale organisatie van socialistische arbeiders met als doel internationale solidariteit) in 1889 in Parijs was Clara Zetkin (1857-1933) aanwezig als vertegenwoordigster van de Duitse socialistische partij. Zij betoogde daar voortdurend dat socialisme zonder vrouwen niet zou kunnen bestaan, dat mannen samen met vrouwen ook voor vrouwenrechten moesten strijden. Ook in eigen land streed zij voor vrouwenrechten als onderdeel van de klassenstrijd. Omdat zij geen gehoor vond, nam zij het initiatief tot een socialistische vrouwenbeweging. Vele jaren was zij redactrice van het Duitse socialistische vrouwenblad Die Gleichheit.
