Elke keer dat ik vriendelijkheid ontmoet, doet het me goed. Zoals de mensen me benaderen met vriendelijkheid, me gedag zeggen, me niet afwijzen zoals ik vooraf gedacht heb doet het mijn negatieve inborst goed. Het valt me op hoe mijn verwachtingen anders zijn, zodra ik de vriendelijkheid voel. Vooral in het Boeddhistisch Centrum, hoewel ik zou moeten weten na zoveel jaar ervaring van bezoeken dat ze je daar met open armen ontvangen en me niet ontstemmen door afwijzende houdingen.
Ze zien me graag, althans zo voelt het wanneer ik hun blijheid zie omdat ik er weer ben. Ik zie veel meer dan ik gewend ben te zien. Ik voel blijheid tot in mijn vezels of zenuwen wanneer ik blije mensen zie. Juist in deze tijd waar ik op televisie of ergens anders negativiteit hoor en zie, door middel van oorlogen of andere ellende. Mensen die zich slecht voelen omdat ze horen, lezen en zien wat ze er mis is in de wereld. Er wordt wat af gemopperd. Ze zijn het niet eens wat er gebeurt, wijzen het af en daar wordt veel over gemopperd.
Daarom is het zo fijn vriendelijkheid te ontmoeten, van mensen en kinderen wanneer ze op z’n minst doen alsof ze blij zijn. Dansen en voelen dat we het allemaal nodig hebben. Zoals iedereen het fijn vindt blije, vriendelijk en positieve mensen te zien. Ze voelen het mogelijk: laten we deze mens nu niet afwijzen en vriendelijk zijn, waar ze kennelijk, zoals iedereen in deze barre tijden, behoefte aan hebben.
Laten we juist vriendelijk zijn, zo is het adagium zeker op Boeddhistische centra. Want het komt iedereen ten goede. Zelfs hun ergste vijanden komen dat toe. Vinden ze daar. En waar niet? Zo heb ik het zelf gemerkt. Ik voelde hoe mijn hart zich omwentelde wanneer ik van een ontstemmende houding naar een positieve ging. Ik voelde een lach opkomen. Al was het maar een glimlach. Ik werd niet afgewezen omdat ik mijns inziens een fout heb gemaakt waar ik tot in lengten van jaren aan herinnerd zou worden. Die fout zou iedereen gemaakt kunnen hebben. Waar maak je je nu toch druk om? Laten we het vergeten en vriendelijk en blij zijn. Zo doen we dat.
Blijf vriendelijk voor elkaar. Laten we de ellende van het NOS-journaal en de regeringscrisis, de oorlogen en alles wat we zien, horen en lezen even vergeten. Doe vriendelijk en blijf vrienden. We hebben het allemaal nodig. Of niet soms?


Geef een reactie