Er is nog altijd veel onbegrip over het feit dat India in 1954 het zelfstandige Tibet erkende als onderdeel van China. Generaal Anil Chauhan, chef van de generale staf in India, gaf vandaag een toelichting op de betrekkingen tussen India en China na de onafhankelijkheid en zei dat de Panchsheel-overeenkomst van 1954, waarin India Tibet als onderdeel van China erkende, bedoeld was om de stabiliteit te handhaven en een samenwerkingsrelatie tussen de twee landen te bevorderen. De Dalai Lama heeft na zijn vlucht uit Tibet zijn kantoor en verblijfplaats in India. Hij wordt er streng beveiligd.
Chauhan: ‘Bij de onafhankelijkheid vertrokken de Britten en moest India zelf beslissen waar de grens lag. Premier Nehru wist waarschijnlijk dat we iets hadden, zoals de McMahon-lijn in het oosten, en dat we een soort aanspraak hadden op het Ladakh-gebied, maar dat was hier niet het geval. Daarom wilde hij waarschijnlijk een Panchsheel-overeenkomst sluiten. En voor de Chinezen ook. Toen ze Tibet hadden bevrijd, waren ze Lhasa binnengevallen. Ze waren Xinjiang binnengevallen. Dit specifieke gebied was aan beide kanten extreem.
Dus dit gebied kreeg een soort prioriteit. Ze wilden dus stabiliteit, waarschijnlijk in deze specifieke regio… Het onafhankelijke India wilde graag een goede relatie met China opbouwen… In 1954 erkende India Tibet als onderdeel van China. Beide landen ondertekenden de Panchsheel-overeenkomst. Hiermee ging India ervan uit dat het zijn grens, de noordgrens, het enige gebied waarvan we aannamen dat het niet was geregeld, had vastgelegd door middel van een formeel verdrag.’
De generaal hield de keynote speech op het Bharat Himalayan Strategy Forum in Lok Bhavan in Dehradun, waarbij hij zich concentreerde op de concepten van grenzen, landsgrenzen en de historische connectiviteit van de ‘Middle Sector’.
Verder legde generaal Chauhan het verschil uit tussen grenzen en landsgrenzen, waarbij hij opmerkte dat grenzen duidelijk gedefinieerde politieke en juridische scheidslijnen tussen landen zijn, terwijl landsgrenzen bredere, ruige zones zijn die gevormd worden door gewoonten, tradities en historische interacties tussen beschavingen.
‘Grenzen worden aangegeven door een lijn op een bepaalde kaart en op het terrein, terwijl een grensgebied een gebied of zone is dat diffuus en generiek van aard is… Een grens is een concept dat twee natiestaten van elkaar scheidt, terwijl een grensgebied een ontmoetingsplaats is van twee beschavingen. Grenzen bepalen de politieke en juridische grenzen van een natie.
Een grensgebied kan gebaseerd zijn op politieke factoren. Grenzen, die politieke entiteiten zijn, worden goed bewaakt en verdedigd. Grensgebieden daarentegen worden vanwege hun ruige karakter mogelijk niet goed bewaakt. Een grens wordt tussen twee natiestaten overeengekomen door middel van formele documentatie. Een grensgebied wordt over het algemeen gevormd door gewoonten, tradities en gebruiken.
Uttarakhand is een frontstaat. Soms vergeten we dit specifieke aspect omdat de grens hier vreedzaam is in vergelijking met bijvoorbeeld Ladakh, Sikkim of Arunachal Pradesh. Maar ik denk dat de meesten van ons vergeten dat het oorspronkelijke geschil tussen ons en China over de grens hier is ontstaan. Dat was nog voordat we het Panchsheel-akkoord ondertekenden en direct na het Panchsheel-akkoord. Deze grens is dus net zo belangrijk als andere grenzen’, aldus generaal Chauhan.
