‘De opdracht van het leven is je met je lot te verzoenen, Hans.’
‘En als onverzoenlijkheid je lot is?’
‘Dan… eh… hè?’
‘Gevangen.’
‘Zou de opdracht van het leven dan niet zijn om je te verzoenen met je onverzoenlijkheid?’
‘En als onverzoenlijkheid met je onverzoenlijkheid je lot is?’
‘Dan… eh… hè?’
‘Gevangen.’
‘Wat is volgens jou de opdracht van het leven?’
‘Uitzoeken of we wel een opdracht hebben?’
‘En anders?’
‘Je verzoenen met een leven zonder opdrachten?’
‘Is dat een vraag of een antwoord?’
‘Of beide of geen van beide.’
‘Nou weet ik nog niets.’
‘Misschien is dat wel je lot.’
‘Dan… eh… hè?’
‘Gevangen.’
