Hoeveel tijd ben je inmiddels kwijtgeraakt aan het schrijven en herschrijven van je levensverhaal?
Beste Ester,
Fijn dat je deze versie van je levensverhaal met me hebt willen delen. Ik zeg ‘deze versie’ omdat je je levensverhaal natuurlijk voortdurend herschrijft, net als iedereen. Tien jaar geleden zal het een heel ander verhaal geweest zijn dan nu en over tien jaar zal het wel weer compleet veranderd zijn.
Als alle eerdere versies van je levensverhaal bij nader inzien onwaar blijken te zijn en gereviseerd moeten worden in het licht van de nieuwste ontwikkelingen, hoe groot is dan de kans dat het huidige verhaal standhoudt? Of een toekomstige versie?
Als alle verhalen op den duur onhoudbaar zijn, waarom dan al die moeite om ze op te schrijven? Kan je ze niet net zo goed meteen weggooien? Wie hou je voor de gek?
Je allerlaatste levensverhaal, de definitieve autobiografie, geschreven vlak voor je dood, of vlak erna, mocht je dan nog een pen kunnen hanteren – zou dat standhouden als je nog wat langer te leven zou hebben, laten we zeggen nog eens tien jaar, honderd jaar, duizend jaar, eeuwig?
Als je eeuwig zou leven, zou je levensverhaal dan ook eeuwig duren? Aan wie zou je het dan ooit kunnen vertellen, welke sterveling zou er nog naar je willen luisteren? Zou je het zelf nog kunnen aanhoren?
Hoeveel tijd ben je inmiddels kwijtgeraakt aan het schrijven en herschrijven van je levensverhaal? Wat heeft het je tot nog toe gebracht? Aan hoeveel mensen heb je je levensverhaal al verteld zonder je ooit af te vragen of ze het wel wilden horen?
Hoeveel mensen lopen er rond met eerdere versies van je verhaal, die je ze met veel moeite hebt aangepraat en nu met nog meer moeite weer uit het hoofd moet zien te praten?
Je lijkt te denken dat het leven een legpuzzel is. De stukjes heb je al, nou nog even aan elkaar leggen, dan zal je eindelijk het grote plaatje zien. Maar is dat wel zo? Is er wel een groter plaatje? Zo niet, dan krijg je je puzzel nooit af.
Of misschien zijn er wel tien of honderd grotere plaatjes, die allemaal op je leven passen. Een non-dualistisch plaatje, een boeddhistisch plaatje, een taoïstisch plaatje, een solipsistisch plaatje, een psychiatrisch plaatje enzovoort. Dan kom je nergens anders meer aan toe.
Dit zijn de eerste gedachten die in me opkwamen bij het lezen van je brief. Over naar de inhoud.
