Achter Meester Tja zie je een taijitu, een yinyangteken. In het taoïsme staat de taijitu voor de twee oerkrachten die voortkomen uit de ene Tao.
Die krachten zijn het vrouwelijke, yin, en het mannelijke, yang – aarde en hemel, donker en licht, zwart en wit, koud en warm, water en vuur, maan en zon, passief en actief, haat en liefde, kwaad en goed, stilte en beweging.
Yin en yang zijn volgens het taoïsme geen statische entiteiten maar dynamische krachten die elkaar aanvullen, in evenwicht brengen en tegenwicht bieden.
De stippen in de taijitu geven aan dat het mannelijke is vervat in het vrouwelijke en het vrouwelijke in het mannelijke, haat in liefde en liefde in haat, kwaad in goed en goed in kwaad, stilte in beweging en beweging in stilte – ieder uiterste in zijn tegendeel.
Bij Meester Tja staat de taijitu niet voor tegenstrijdige krachten in de stof maar voor tegenstrijdige gedachten in de geest; voor het denken in termen van dualiteiten als zwart versus blank, goed versus kwaad, rechts versus links, hoog versus laag, hard versus zacht, wijs versus dwaas, absoluut versus relatief, stof versus geest en noem maar op. Innerlijke tegenspraken die innerlijke spanningen veroorzaken waarin de denker net zolang gevangen blijft tot hij er niet meer in gelooft.
Vanaf dat moment dartelt hij overal tussendoor.
Vanaf dat moment rijmt hij met het ongerijmde.
Vanaf dat moment leeft hij in de paradox.
