Ik ken een klein zichzelf spiritueel noemend groepje waarvan de leider onder de noemer welzijn meditatie promoot. Hij draagt zijn volgelingen op te mediteren en dan na een half jaar te checken wat het hen heeft gebracht. Hij stelt al bij voorbaat vast dat ze gelukkiger zullen zijn. Hij heeft ook een controlegroep gevormd, mensen die niet mediteren en ook na een half jaar moeten checken hoe ze er geestelijk voorstaan. De leider is een doe-het-zelver, heeft geen verstand van de werking van de geest en ook niet van meditatie. Hij wil een leverancier zijn van geluk.
Zelf vind ik dat meditatie onder professionele deskundige GGZ leiding plaats zou moeten vinden. Ik ken gevallen van mediteerders die het doorwrochten van de geest letterlijk in de bol is geslagen, ze raakten matteklap en werden door de meditatiebegeleider naar huis gestuurd. Of ze daar werden opgevangen weet ik niet.
In het westers boeddhisme wordt heel wat af gemediteerd, de sangha’s lijken soms op een vergaarbak van psychisch geknakten die hun hoop hebben gevestigd op meditatiebevrijding. Maar het kan ook het kip en ei verhaal zijn.
Toen ik nog niet zo lang een volger van de boeddhistische leer was en meditatie voor mij een nieuw fenomeen kwam ik op een dag tijdens zo’n zit in een toestand van hellen terecht die weken heeft geduurd en opnieuw werd opgewekt en versterkt tijdens het ‘zitten’. Wat had ik het zwaar, het was een ziekmakende situatie. Alle opgedane shit in mijn leven die ik keurig had gelabeld, netjes had gerubriceerd en opgeborgen kwam tijdens de meditatie in mijn geest naar boven. Het was zo erg dat de boeddhistische monniken in de sangha waarmee ik me verbonden voelde me adviseerden om met meditatie te stoppen wilde ik niet krankjorum worden. Ik besloot toch nog even door te zetten, somewhere over the rainbow skies are blue, nietwaar, en als politieverslaggever was ik toch wel wat aan shit gewend, maakte ik me zelf wijs.
Gelukkig kwam de blauwe lucht op een dag weer te voorschijn.
Ik heb zelf ervaren hoe link meditatie kan zijn. Als ik in die toestand van hellen was blijven hangen, me er niet voor duizend kilo geestkracht uit had weten te worstelen, had mijn toekomst er waarschijnlijk heel anders uitgezien. En dan bedoel ik niet dat ik dan als Napoleon door het leven had gegaan. Meditatie is helemaal geen garantie op geluk.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen, het abonnement op te zeggen- wat niet kan. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren. De politiek de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. Kwaad spreken over Feyenoord. Breken met de familie. Het haten van planten en groenten. Aantijgen of beschuldigen. Het stopzetten van gedachten. Sprookjes verwerpen. Houden van Donald Trump. Sommigen voederen geen vogels meer. Of gaan de redactie stalken en bedreigen. Of geloven niet meer in Sinterklaas. Of wantrouwen de banken. Of te twijfelen aan het nu.
Hans van Zanten zegt
Waarom niet een zoveelste incestueuze beroepsvereniging opgetuigd met opleidingssysteem, registratie, supervisie, classificatiepunten, allemaal dik betaald zoals het bij supervisie en coaching is gelopen? En dan natuurlijk een verplichte driejarige retraite in een luxe meditatiecentrum. Zou het veel helpen tegen spiritueel materialisme en de stroom van de tijd?