Toen ik voor het eerst boeddhistische teksten las, had ik vooral moeite met het schijnbare fatalisme in gortdroge beweringen zoals ‘het leven is lijden’. Tot ik inzag: het is nuchter gezien toch zo? Het leven is vaak best moeilijk. Dat kon ik pas toegeven toen ik ‘lijden’ leerde vervangen door ‘stress’, het loutere feit dat we allen problemen en ongemakken ondervinden. Dat klonk al veel gewoner. Ook de schijnbaar strenge boeddhistische houding tegenover begeerte vond ik eerst erg veroordelend. Vooral een koele omschrijving als die van onze verderfelijke ‘dorst’ naar genot. Tot ik begeerte en genot leerde vervangen door gewoon ’zich hechten aan.’ We kleven tenslotte vast aan onze behoeften en onze opvattingen.
Boeddhisme
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (55)
‘Boeddhisme, ja, geen geloof, maar beoefening. En mijn interesse kwam voort uit, jawel, lijden aan het leven. Eindelijk wakker geschud, ontwaakt en de rest van mijn leven oefenen en streven naar verlichting.’
Hoe bewust is mijn ethisch handelen?
Boeddha definieerde de drie vormen van lijden als drie obstakels voor geluk. Hebzucht, afkeer en onwetendheid noemde hij bovendien ook ‘vergif voor zowel het verstand als het lichaam.’ Die drie obstakels vormen een ketting en versterken mekaar.
Guy dhammazaadjes – Inzicht
…
Alles is geest
Wanneer ik mediteer, denk ik telkens weer: “hoe saai, al die gedachten en reacties in mijn geest, hoe vervelend toch al die krampen en kriebels in mijn lichaam.” Tot ik besef: ook dat is een gedachte.
Boeddhistische monnik aangehouden na herdenking van de Tiananmen-herdenkingsdag
De monnik uit Shandong, bekend als Shi Daoguo (geboren als Zhang Chao), werd in de vroege ochtend van 5 juni meegenomen nadat hij kort de Tiananmen-herdenkingsdag in Peking had herdacht. Hij was de dag ervoor naar het Tiananmenplein gegaan, had een foto gemaakt en daar een kort herdenkingsgedicht aan toegevoegd, waarna hij dit op zijn socialemedia-account had geplaatst. Het bericht verdween kort daarna.
Het tiende deel van de Dhamma-Zaadjes is uit.
Dit boek van Guy Eugène Dubois is een bloemlezing van korte teksten over Dhamma—de Leer van de Boeddha—die dagelijks naar de leden van Boeddha in de Stad, de onafhankelijke boeddhistische vereniging van Antwerpen worden toegestuurd. De lezers van het Boeddhistisch Dagblad kunnen dit boek gratis downloaden
De fonkelende edelsteen in je hand
Jouw wezen is het lichaam van de Boeddha. ‘De fonkelende edelsteen ligt in je hand’ is een bekend zen- gezegde. Het symboliseert dat je ware natuur er altijd al is. Hakuin vat het kernachtig samen. Die eerste regel “Alle levende wezens zijn van nature Boeddha’s” is geen poëtische overdrijving, maar het is een stelling, een axioma. Als we dat als ‘waar’ aannemen, dan volgt daaruit dat onze beoefening geen ‘worden’ is, maar gaat het om het ‘herkennen’ van onze ware natuur. Want we zijn al Boeddha’s en in de handeling komt de expressie van onze ware natuur vanzelf tot uitdrukking.
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (53)
Dit bracht me meer en meer terug naar mezelf, terug naar dat meisje kijkend naar de vogel die fladdert in de lucht. Door hier mee bezig te zijn werd ik steeds meer dat meisje van toen met een open aandacht en zonder oordeel kijkend naar de wereld om me heen.
Het zijperron
Daar sta je dan, helemaal alleen, achtergelaten, gepakt en gezakt… maar de wereld draait verder en tijd is iets waar wij naar leven, en héél stipt.
Waarom het dagelijks leven in Thailand mij blijft inspireren
Alex Brandt: ‘Tijdens mijn bezoeken aan Thailand valt mij telkens weer op hoe zichtbaar waarden als respect, vriendelijkheid en verdraagzaamheid zijn in het dagelijks leven. Niet alleen in tempels of tijdens religieuze ceremonies, maar juist in kleine dagelijkse ontmoetingen. Als Nederlander kijk ik daar soms met verwondering naar. Niet omdat Thailand een perfect land is, maar omdat de manier waarop veel mensen met elkaar omgaan mij blijft inspireren.’
Over Antropologie 32 – Sjamanen
De naam ‘sjamaan’ vindt zijn oorsprong in Siberië, maar heeft zich inmiddels over de hele wereld verspreid en iedere cultuur heeft zo een eigen visie op – en benadering van sjamanen. Je vindt ze in het Amazonegebied, Noord-Amerika, Afrika, Nieuw-Zeeland en ook in Nederland. De meeste sjamanen zijn mannen, maar er zijn ook vrouwen. In het traditioneel joods-christelijke, overwegend rationele westen hebben sjamanen veelal een negatieve bijklank. Vroeger werden ze weleens weggezet als boodschappers van de duivel, en kregen de dames doorgaans namen als heks, toverkol of kruidenvrouwtje.
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (52)
Ik keek in de spiegel en zag mijzelf niet meer staan, zag een omhulsel waar geen inhoud meer in te vinden was. Waar ben ik…?
Guy dhammazaadjes – Het karakter van de vormen
Fixeer je niet op de bestendigheid van de vormen. Noch materieel, noch mentaal. Zulke identificatie creëert slechts begoocheling: onwetendheid, verlangen en afkeer. Kortom: illusie.
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (50) ommekeer
Kris Van Loo: ‘De wereld waarin wij nu verkeren vind ik zeker niet slecht maar zo kan het niet verder meer. De wereld die wij als mens nu gecreëerd hebben, wij met ons bewustzijn gevat in alles wat buiten ons afspeelt, is geen wereld op zich. Vroeger dacht ik van wel, ik moest er toen aan deelnemen om tot zelfexpressie te komen.’
Boeddhisme behoeft een sociale dimensie
Een van de grootste problemen van boeddhisme vind ik dat het voor onze tijd geen of een tekortschietende verklarende kracht heeft voor het gebeuren in de wereld.
Van Boeddha tot racebaan: een heilige plek in Drakgo wordt door geweld vernietigd
Drakgo County maakt deel uit van het historische Tibet en ligt tegenwoordig in de Tibetaanse Autonome Prefectuur Garzê in de Chinese provincie Sichuan . Een nieuwsbericht uit die regio zou surrealistisch zijn als het niet zo vertrouwd was. Een plek die ooit een torenhoog Boeddhabeeld huisvestte, een plaats van devotie voor de lokale Tibetanen en een herkenningspunt dat van kilometers afstand zichtbaar was, is nu veranderd in een paardenrenbaan. Het beeld zelf werd in december 2021 verwijderd, als onderdeel van een golf die door de regio trok. De Boeddha die ooit buiten stond als openbaar object van devotie, is verplaatst naar de Dukhang van het klooster, de vergaderzaal waar alleen monniken en een beperkt aantal leken het kunnen zien.
Boeddhistische doeners en denkers (49) – leeg van vervulling
Peter de Laat: ‘Ik heb de tijd, ik ben de tijd. En pas zonder die tijd zal het openbaren.
Tot die tijd probeer ik onze fysieke wereld met mijn hart te beleven.’
Ik ben een lucifer!
Eigenlijk steekt de lucifer geen mensen aan, ze doen het zelf, ontbranden spontaan of ontdekken opnieuw hun waakvlammetje.
Angkor – Het grootste religieuze monument ter wereld, voor het eerst in Nederland te zien
Angkor is een van de belangrijkste archeologische terreinen in zuidoost Azië. De tempels van Angkor zijn het symbool van Cambodja. De tempel Angkor Wat, het grootste religieuze monument ter wereld, is afgebeeld op de nationale vlag. Met ca. 750.000 inwoners en een oppervlakte van ongeveer 1000 vierkante kilometer was Angkor in de twaalfde en dertiende eeuw als hoofdstad van het Khmer rijk de grootste stad ter wereld. Vandaag de dag is Angkor een populaire toeristische bestemming en nog steeds een belangrijk bedevaartsoord. Sommige tempels in Angkor zijn al meer dan 1000 jaar in gebruik.
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (48)
Bert: ‘Hoewel ik niet streng ben in de boeddhistische leefwijze, zie ik het als een prachtige leidraad om je eigen weg te vinden.’
Taigu – Verwacht niets groots van boeddhisme
Veel boeddhisten (de goede natuurlijk niet te na gesproken) lijken geen haar beter dan andere mensen. Boeddhisme is goed in het kleine, maar onvermogend in het grote.
Guy dhammazaadjes – De basis van onze beoefening
De nadruk van onze beoefening hoeft niet te liggen op de slimst uitgekiende individuele gedachte. Evenmin op de meest klinisch beschreven doctrine. Noch op de mooist versierde tempel.
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (47)
Annemarie: ‘Het valt me zwaar om een koers te bepalen, stevig te staan, echt de stap te durven maken.’
