De eerste yogales die ik sinds mijn 27ste volgde had een voorgeschiedenis van 13 jaar. Sinds ik in Venray woonde, overwoog ik opnieuw Hathayogales te volgen. Ik sprak er meer dan eens met inwoners over. Meestal dames van 60 jaar of ouder die mij wezen op de yogalessen die ze volgden in bijvoorbeeld de Melkfabriek in Leunen.
Peter Pijls
Peter – Een zelfgesneden krachtstok
Gisteren maakte ik van een tak met een vleesmes en een aardappelschilmesje een sjamanistische krachtstok. Ik zat een uurtje te snijden en te hakken in het hout, zodat ik min of meer animistische en paganistische symbolen herkende in de stok.
Peter – Tissues
Toen ik het terrein van het dichtgegroeide klooster verder inreed, zag ik kort na het vriendelijke rendez-vous met de Oost-Europese vrouwen een man met een scooter. Een paar minuten later zag ik hem nog eens. Hij wachtte me duidelijk op.
Peter – Binnentuinen
Vanochtend vroeg maakte ik in een binnenplaatsje met een speeltuintje van drie takken een A die ik achter liet op de grond. De A van anarchisme op plekken waar ik nooit iemand tegen kom. Als ik wel betrapt was, had ik de ochtendmens vriendelijk gegroet.
De protocollen van de wijze van Melderslo
Vriendelijkheid en beleefdheid zijn in het dagelijks verkeer de beste smeerolie denkbaar. Dat wist de van huis weggelopen asceet Boeddha al.
Slachtoffer in het westerse kristalpaleis
Al een paar decennia geleden ging de Australische kunstcriticus Robert Hughes tekeer tegen de klaagcultuur, in zijn gelijknamige boek. Hij zag toen al een samenleving bezeten van therapieën. Het recht op het nastreven van geluk was vervangen door een recht op slachtofferschap, dat werd opgeëist door iedereen die zichzelf onderdrukt, achtergesteld of zielig vond.
De dorre levens van de sertao
De sertao, dat zijn de droge steppen waar broodmagere koeherders en rudimentair pratende inboorlingen van gemengd bloed meedogenloos en trefzeker hun wapens leegschieten op indringers, liefst het bevoegd gezag.
Overloon: Boeddha had het niet gedaan
In 2016 werd bij een grote politieactie aan de Theobaldusweg in Overloon een invalide drugsdealer gearresteerd. De politie nam naast gegevensdragers ook een quad in beslag. “Boeddha heeft niets gedaan”, reageerde zijn vrouw Kristina na de arrestatie.
De lady boy is veilig in India, maar de vrouw niet
Volgens antropoloog Nishi Mitra, die het in India als een van de eerste openlijk over femicide durfde te hebben, is het probleem dat het justitiële systeem in India moord op vrouwen niet begrijpt. `De complexe gender-factoren waardoor geweld onzichtbaar en geïnstitutionaliseerd wordt, worden niet herkend`, zegt ze op een website. ´Ontbrekende data zijn het belangrijkste issue. Het probleem blijft nog steeds onzichtbaar.´
De eeuwige jonkojongen
Jaren geleden maakte ik in het Venrayse Mgr. Goumanspark een foto waar ik maanden in geïnvesteerd had. Te zien was een bankje, de onderbenen van een getinte landgenoot en wat blikjes en peuken. De jonkojongen, zoals ik hem noemde, wou per se niet herkenbaar op de foto.
De naaktslak van Landweert
Als ik praktiserend boeddhist was, zou ik de naaktslak niet met bestrijdingsmiddelen, vuur of de diepvries te lijf gaan. Ik heb wel een dakterras maar geen tuin. De één meter lange pootstok voor bijvoorbeeld prei die ik vond op straat, ga ik binnenkort achterlaten bij een tuin met groenten.
Het egoïstische zen
Mediterend op een kussentje deed ik nooit iets voor mijn medemens. De welvarende boeddhist die maar verlichting streeft doet dat niet voor de buurvrouw met bijstand. (Zen)boeddhisme kan kil en waardenvrij zijn.
