Die solitaire benadering van het ongerief in je hoofd kan een eenzame aangelegenheid zijn. Maar Schopenhauer schreef het al: liever alleen, dan onder verraders.
Peter Pijls
Peter – De Plus, morgenvroeg
Mijn nieuwe case manager Eline schreef een brief. Ik ondertekende met een verkoolde lucifer. Of ik twee uur poetshulp kan krijgen.
Peter – Zondagochtend
Ik had vanochtend op de ‘lijn’ van de brein tot brein-discussie een paar interessante gesprekjes met mijn broer, mijn advocaat en mijn jonge huisarts.
Mijn overigens niet erg paranoïde conclusie is dat ze me dood willen.
Peter – meestal niet met wroeging achteraf
Nadat ik alle boeken van de bipolaire psychiater Kay Redfield Jamison had verslonden, werd ik in mijn vermoeden gesterkt dat mijn stuiterende stemmingsbeeld een boel met mijn genoom te maken had. Het genoom is de volledige set van genetische instructies van een organisme.
Peter – In de Tharwoestijn
14-3 Tegenslag. Domme dingen gedaan. Gisteravond op Connaught Place inferieure hasj gekocht. Niet ongevaarlijk, er staat 10 jaar cel op. Viel er niet van in slaap. Vanochtend bovendien op het verkeerde station (New Delhi in plaats van Oud Delhi) de verkeerde trein naar Jaipur genomen.
Peter – Stemmen horen
Peter, wat is er met asielzoekers?
Peter – Bericht uit het beschermde huis (11)
In de verslavingskliniek waar ik zat kreeg iedereen die klaagde over malende gedachten of slapeloosheid het antipsychoticum Seroquel, bij wijze van tranquillizer. Er werd dermate massaal gestrooid met die pillen, dat herstellende verslaafden ze stiekem onderling uitdeelden. Niet om elkaar van psychotische klachten af te helpen, maar omdat je van die Seroquel zo stoned als een garnaal wordt.
Peter – Ook ik werd een drijvende man
Ook onder de mijnen mag de rancune er zijn. En niet alleen omdat ze worden gedegradeerd tot neoliberale fall out. Op te jagen wild, blootgesteld aan vormen van stigmatisering en framing waartegen elk verzet zinloos is. Ik zal zwijgen over de bloedfanatieke politieagentjes die een potsierlijk want ongegrond samenscholingsverbod op het plaatselijke plein handhaafden met zielige pogingen mijn matties aldaar uit elkaar te jagen. Ik was daar een keer getuige van, en trok mijn conclusies.
Peter – Confessie van een ex-junk
Breng me niet in bekoring, Beëlzebub.
Peter – Islamitisch bankieren
Bij de AH at ik een kleinigheid. In de Avondwinkel deed ik een boodschap voor anderen. Ik kocht een flesje Pessoa voor mensen die nog net geen 18 waren. Ze waren met z’n drieën. Het wisselgeld was 4 euro. Bij de uitgang trakteerde Sem me op een bekertje whisky. Hij is een jonkojongen.
Peter – Een gediplomeerde elektricien
De geheime dienst Securetate arresteerde 100.000 burgers. In de stad Timusuara zouden gevangenen door de Securetate op een betonnen plaat doormidden zijn gezaagd. Later bleek dat het een gerucht kon zijn geweest.
Peter – Stemmen horen hoeft niet erg te zijn
Het werd onaangenaam toen ik in 2008 soms 5 stemmen tegelijk hoorde, die mij bijvoorbeeld al razend en tierend opdroegen mijn leven te beëindigen. Toen was ook wat mij betreft sprake van een klinisch ziektebeeld: ik had een psychiater en pillen nodig.
