Boeddhistisch Dagblad

Ontwart en ontwikkelt

Header Rechts

Vijftiende jaargang

Columns

Leven in Thailand – Niet naast onze kinderen

door

Misschien moet ik minister Faber toch maar eens het hierboven beschreven idee van de opvanglocaties in overweging geven. Maar dan lees ik over een aanslag op een beoogde opvanglocatie voor asielzoekers in Ugchelen. Over spandoeken bij de naastgelegen school “Niet naast onze kinderen.” Dat bericht kan ik niet met droge ogen uitlezen. Wat voor wereldbeeld krijgen die kinderen mee? Een waarin mensen ver weg die strijden voor hun bestaan eng zijn, en het maar uit moeten zoeken? Maar dieren, die moeten we helpen? Tja.

De dakloze zenmeester

door

Tosui was in zijn tijd een bekende zenmeester. Hij had in verscheidene tempels gewoond en door het hele land onderricht gegeven. Zijn populariteit werd zo groot dat de laatste tempel waar hij woonde het aantal leerlingen niet meer aan kon. Tosui kwam tot de conclusie dat de persoonsverheerlijking die op de loer lag een blokkade op het pad van zijn leerlingen zou zijn. Tosui riep al zijn leerlingen bij elkaar en vertelde dat hij de lesgeverij er aan zou geven. Hij raadde ze aan uiteen te gaan waarheen ze maar wilden. Om vervolgens in de stad te verdwijnen.

Geboorte

door

Als kuikentje kun je zomaar in een shredder terecht komen en tot visvoer worden vermalen. Als kitten kun je in zak terecht komen en in een waterplas worden verzopen. Mensenbaby’s hebben over het algemeen betere kansen dan kuikens en kittens, hoewel …

Leven in Thailand – Mussenissen

door

We hebben het in onze blogs bij regelmaat over wat er zoal leeft in en om ons huisje, en op ons landje. Maar ik geloof niet dat we jullie al eens hebben voorgesteld aan onze mussenfamilie, die met graagte fourageert op de voerbakjes die ik dagelijks bijvul. Eigenlijk bedoeld voor ons tamme valkparkietje Pieke, maar zij deelt haar eten zonder problemen met allerlei ‘vogels van buiten’, waaronder de munia’s, myna’s, duifjes, en dus ook de mussenfamilie. De voerbakjes zijn dus inmiddels groter geworden, en onze portemonnee leger.

B’eter: Sticky aubergine

door

Terwijl ik dit stukje schrijf zit ik in de trein van Praag naar Berlijn. In Praag, afgelopen week, deed ik op vrije momenten loopmeditatie door de stad en snoof de geuren op. Bier, knoflook, uitlaatgassen, worst, sigarettenrook, goulash, after shave, vanillesuiker, urine, kaneel, gebak, hondenpoep, zuurdesembrood met karwijzaad, schoonmaakmiddel/ontsmettingsmiddel, karamel. Vertrouwde muffe geuren die ik niet kan plaatsen maar wel ken van vroeger, toen ik hier als kind opgroeide.

VrijdagZindag – Medemenselijkheidstax – MMT

door

Soms moet je vooruit betalen voor iets dat pas later actueel is. De belastingdienst stuurt een voorheffing over wat je later schuldig bent. Koop je een apparaat, dan betaal je alvast een verwijderingsbijdrage. Stel dat we ook voorheffingen invoeren ter dekking van voorspelbare immense schade aan levens en infrastructuur. We noemen die betaling ‘medemenselijkheidstax’, MMT.

Moreel kompas

door

Een tijdje terug zaten twee aimabele krijgsheren op de bank bij Wakker Nederland en zij hadden het over een moreel kompas. Mensen hebben zo’n kompas nodig! Vinden zij. Ik twijfel. Wat heb je aan een kompas als je niet weet hoe je ermee om moet gaan?

Peter – Tissues

door

Toen ik het terrein van het dichtgegroeide klooster verder inreed, zag ik kort na het vriendelijke rendez-vous met de Oost-Europese vrouwen een man met een scooter. Een paar minuten later zag ik hem nog eens. Hij wachtte me duidelijk op.