Vlak vóór zijn ontwaken, tijdens de eerste nachtwake, kreeg Siddhattha Gotama inzicht in zijn ontelbare vroegere levens.
Columns
B’eter Turkse pizza
In ons dorp hebben we weinig kleine middenstanders. Er is één supermarkt, één bakker, één groenteboer, één slager, één kaasboer. Lekker overzichtelijk, weinig keus. Maar nu hebben zich in een klein winkelpand waar vroeger een copyshop gevestigd was twee broers uit Irak gevestigd met een winkeltje met specialiteiten uit het Midden-Oosten. Ze verkopen verse groenten en fruit, broden, verse kruiden, en van alles en nog wat dat niet eerder in ons dorp te koop was.
Het jaar 2025 – dag 59 – oorlogsrecht
Tante Alie is vermoord, maar de daders zijn nooit opgepakt, ze vallen onder het oorlogsrecht.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Vrijdag Zindag ‘It’s the language, stupid!’
Trump sprak een menigte toe alsof hij op zijn golfbaan met een vriendje stond te kletsen. Hij hanteerde spreektaal die voor iedereen duidelijk was, ook voor laaggeschoolden. Dat er geen lijn zat in zijn speeches was geen punt. Hij sprak niet vanuit een duidelijke ideologie, behalve dan het kwartet transactie / kapitaal / nationalisme / macht. Vorm leek belangrijker dan inhoud. Zijn taal omvatte wel steeds dezelfde duidelijke boodschappen, die per one-liner werden afgegeven, MAGA voorop. Wrok en haat werden genormaliseerd
Het jaar 2025 – dag 58 – woensdrecht
Een oorlog begint altijd in de geest, haat, wij en zij, uitsluiting.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Jasper – Om de stille Don
Toen de ouwe, versleten Sovjet-Unie aan haar einde kwam hebben de oude landen ervan de failliete unie verdeeld. Althans dat vinden ze. Zo zou de Oekraïne van het bezit van kernbewapening afzien en ook niet toetreden tot de NATO. Zoiets ongeveer. Maar de geschiedenis kent geen stop en lange pauzes. En een aangevallen land hoef je niet te vragen lijdzaam de ontwikkeling af te wachten. Dat speelt hier in de historische hutspot.
Jules – Doden en martelen in oorlogstijd
Je hoeft maar één woordje te veranderen in de tekst van Dharmapelgrim en een ander dilemma doemt op: “Jij kunt door één persoon te martelen voorkomen dat die ene persoon tien andere doodt. Of zelf honderd. Of nog meer… Je doet het niet omdat je niet mag martelen. Ok. Ben jij dan niet indirect de doder van die tien anderen? Van die honderd? Of van die ‘nog meer’?”
Dharmapelgrim – Gij zult niet doden?
Wanneer ik blijf beweren dat ik onder geen enkele omstandigheid een ander mens zal doden, misken ik de realiteit. Ik hoop dat het nooit zover zal komen, en ik zal er bovendien alles aan doen om te voorkomen dat het ooit zover kan komen. Wanneer bij dat ‘alles doen’ hoort dat ik ervoor zorg dat ik mijn naasten kan verdedigen … dan doe ik dat.
Het jaar 2025 – dag 57 – opoe kee
De nazaat van de voorzaat.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Peter – hond Nima en de islam
Ik was eerst verbaasd over de Islamitische belangstelling voor mijn pup. De Islam zegt immers dat honden onrein zijn, maar dat behoeft nuancering. Weliswaar zei de profeet Mohammed dat engelen geen huis zullen betreden waar een hond vertoeft, maar moslims mogen van de Koran wel een waakhond hebben en een jachthond. Ook een hond die het vee hoedt is toegestaan.
Het jaar 2025 – dag 56 – straatman
De man en de straat en de blik.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Jules – Breuklijn door de menselijke conditie
In een boze droom zit ik in de put, om precies te zijn: in een boeddhistische echoput. Het is hierbinnen leeg, er is op de bodem nauwelijks ruimte om te zitten.
