In mijn hoofd is meditatie iets heel groots geworden, iets dat zó belangrijk is dat ik er helemaal van dichtklap. Als je verwachtingen zo hooggespannen zijn, is het soms verleidelijk om er maar helemaal niet aan te beginnen, zodat je dat hele belangrijke ding ook niet kunt verpesten.
Columns
Het jaar 2025 – dag 121 – arbeidersdag
Dag van de arbeid, arbeidersmacht.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Jules – De uitgestoken hand
Onlangs had ik de eer en het genoegen de here Jezus te ontmoeten, heel persoonlijk en direct. Het was een volkomen onverwachte ontmoeting, een die mij met stomheid sloeg en een diepe indruk op mij heeft achtergelaten.
Het jaar 2025 – dag 120 – knieperig
Slaven binnen de bevrijding.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Guy – dhammazaadjes – Gelijkmoedige aandacht
Volledige aandacht bij wat in het NU aanwezig is—zonder oordeel of evaluatie—is een daad van mededogen. Door het inzicht dat we met zijn allen in hetzelfde gammele bootje zitten.
Vrijheid
Kun je wel van vrijheid spreken als niets je raakt.
Peter – Bericht uit de revalidatiekliniek (slot)
Tien maanden duurde mijn revalidatie, en het leek een zucht. Ik begon eind mei vorig jaar met een geamputeerd rechter onderbeen, verloor toen ook mijn linker onderbeen, en nu loop ik binnenshuis al zonder stokken, terwijl vrijwel niemand opmerkt dat ik onderbeenprotheses draag.
Het jaar 2025 – dag 119 – eeuwige wet
Een hoofdknikje is al voldoende…
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Het jaar 2025 – dag 119 – parkkade
De altijd vallende bommen…
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Een picknickbank aan het woord
Ik ben dus blijkbaar sociale cohesie in het gewone leven en geen abstract politiek begrip. Nou, dat maakt mij gelukkig. Ik ben een gelukkige picknickbank, en ik maak mensen gelukkig omdat ze op en om mij heen gezelligheid, contact en verbinding vinden.
‘Het leven zelf is zazen’
De grote tragedie hier in het Westen is dat we onze eigen spirituele traditie zo snel hebben opgegeven en met het badwater -de religie- ook het kind -de spiritualiteit- hebben weggegooid. Terwijl een mens fundamenteel nood heeft aan spiritualiteit, aan zingeving.
Menno – tweetalig
Er zijn meer factoren die Menno de lust tot leren ontnemen. Hij spreekt er met niemand over, uit wisselende mengelingen van angst, boosheid, eigenwijsheid, gekrenktheid en pure rebellie. Hij ondergaat school als pure vrijheidsberoving en vindt de inhoud van de meeste lessen amper de moeite waard om op te blijven letten, doordat ze op geen enkele manier beantwoorden aan zijn behoeften. Het meest duidelijke voorbeeld is Duits.
