Ik was bij een familiefeest, voor het eerst in jaren. Het was een vervreemdende ervaring. De high tea ging goeddeels aan me voorbij. Ik zat steeds naar buiten te kijken. Ik wist niet meer goed hoe je je moet gedragen, op een familiefeest.
Ik dacht aan de Deense film Festen. Op een familiebijeenkomst onthult de jongste zoon dat vader hem en zijn zus misbruikt heeft. Vervolgens wordt de klokkenluider buiten aan een boom vastgebonden. Vader en de rest feesten door.
Zelf besloot ik op het familiefeest mijn mond te houden. Misschien was dat laf. Maar het was een bijeenkomst ter ere van mijn overleden vader. Zoiets ga je niet verpesten met een opruiende toespraak.
Ik moest steeds aan mijn dode vader denken, op het familiefeest. Ik mis zijn humor. Ook zag ik dat mijn neefjes en nichtjes zowat volwassen zijn. Ik zag ze drie jaar niet. Waarom niet? Wat doet het er toe.
De high tea ter ere van mijn vader was in een restaurant dat domicilie had gekozen in de voormalige gevangenis van Roermond. Tussen de bedrijven door verkende ik de gangen met de cellen. Dat waren nu hotelkamers.
Ik verlangde naar een langdurig verblijf in zo’n cel, na afloop van het familiefeest voor mijn dode vader.
Geef een reactie