B’eter: Bloemkoolsoep, verbeterd recept

De New York Times journalist en filosoof Michael Pollan schreef een essay met de volgende criteria of tips voor goed eten:

1. Eet (echt) voedsel. Al is dat in onze huidige staat van verwarring makkelijker gezegd dan gedaan. Probeer dit: eet niets wat je betovergrootmoeder niet als voedsel zou herkennen.
2. Vermijd voedingsproducten die gezondheidsclaims dragen.
3. Vermijd vooral voedingsmiddelen met ingrediënten die a) onbekend zijn, b) je niet kunt uitspreken, c) met meer dan vijf zijn — of die fructose-glucosestroop bevatten.
4. Vermijd zo veel mogelijk de supermarkt.
5. Betaal meer, eet minder.
6. Eet vooral plantaardig, en dan vooral bladgroenten.
7. Eet meer zoals de Fransen. Of de Japanners. Of de Italianen. Of de Grieken.
8. Kook. En als je kunt, leg een moestuin aan.
9. Eet zoals een omnivoor (alleseter).

 

Klinkt verstandig. Dit brengt me bij bloemkool. Bloemkool voldoet aan het betovergrootmoeder criterium: Wikipedia meldt dat “De eerste betrouwbare vermelding van de plant voorkomt in het ‘Boek over de landbouw’ van de in Sevilla werkzame Arabische landbouwkundige Ibn al-‘Awwam (12e eeuw). Ook de in Málaga geboren, en in Syrië werkzame farmacoloog, plantkundige en arts Ibn al-Baitar (1197-1248) beschreef de bloemkool. Zijn Duitse beroepsgenoot Joachim Camerarius de Jonge (1534-1598) nam een afbeelding op in zijn kruidboek. Sinds de zestiende eeuw wordt de groente in heel Europa verbouwd.” Daarnaast is bloemkool gezond, net als andere kolen bevat het veel vitaminen en mineralen. Bloemkool is het gehele jaar door te verkrijgen, maar van juni t/m november is bloemkool van Nederlandse bodem te koop. Nu dus. Ook nog eens goed voor het milieu, want er is geen vervoer van ver weg nodig. En het is ook nog eens een erg lekkere en veelzijdige groente.

Vandaag geef ik een verbeterde versie van een al eerder geplaatst bloemkoolrecept (https://boeddhistischdagblad.nl/boeddhistisch-leven/recepten/213346-beter-bloemkoolsoep-van-geroosterde-bloemkool/). Ik heb het enerzijds versimpeld, en anderzijds verbeterd. Ik serveer het ofwel als voorgerecht, ofwel als maaltijdsoep. De laatste keer ging een pan soep mee naar een retraite-weekend (in de traditie van Thich Nhat Hanh).

Het oorspronkelijke recept is van Yvette van Boven: Of u nu verstijfd bent van de kou of gewoon stevige trek hebt: warme soep is altijd de remedie (volkskrant.nl).

Geroosterde bloemkoolcrèmesoep – Ingrediënten:

• 100 gram ongebrande amandelen
• 1-1½  liter water of bouillon
• 1 bloemkool in roosjes (stronk geschild en in stukjes)
• 2 grote of 4 kleine sjalotten, gepeld en in kwarten (kleine) of achtsten (grote)
• 2 tenen knoflook, gepeld
• Ca. 3 eetlepels olijfolie
• 2 flinke eetlepels miso
• de rasp en het sap van ½  citroen, liefst biologisch
• zout en versgemalen peper

Pureer eerst de amandelen met een beker water met keukenmachine of staafmixer en laat deze amandelroom staan tot de rest ook klaar is. Ontvellen of zeven hoeft niet. Verwarm de oven voor op 200 graden. Bekleed eventueel een grote bakplaat met bakpapier.

Meng in een grote kom de bloemkoolstukjes met ca. 2 eetlepels olijfolie, wat zout en peper.  Spreid het uit over de bakplaat en rooster ca. 30 minuten in de oven tot de bloemkool aan de randen goudbruin wordt. Voeg halverwege de sjalotparten en de knoflooktenen toe, gemengd in dezelfde kom met 1 eetlepel olijfolie, snuf zout en peper. De sjalotten kunnen mooi in de lengte in partjes gesneden worden, gebruik makend van het feit dat alles aan één kant aan elkaar vast zit.

Doe zowel de amandelroom als de geroosterde bloemkoolroosjes met sjalotten en knoflook in een soeppan, samen met ongeveer een liter kokend water of bouillon.  Pureer alles met een staafmixer zo glad mogelijk. Roer er de miso doorheen en giet er eventueel nog wat water of  bouillon bij tot de soep mooi romig is en ongeveer zo dik als magere yoghurt. Verwarm de soep tot deze bijna kookt. Voeg als laatste citroenrasp en -sap toe. Proef, en voeg naar smaak eventueel nog wat zout, peper, miso of citroensap toe. Omdat miso al vrij zout is, is extra zout waarschijnlijk niet nodig.

De soep kan zoals op de foto geserveerd worden met wat verse kruiden zoals peterselie of koriander. In het oorspronkelijke recept gaan er ook nog geroosterde pompoenpitten, salie en een scheut olijfolie bij, maar dan wordt het een echte goed gevulde wintersoep voor gure dagen.

Leggen we dit recept naast de criteria van Pollan, dan denk ik dat mijn betovergrootmoeder de bloemkool, citroen, olie en amandelen zou herkennen maar de miso niet – maar een Japanse betovergrootmoeder natuurlijk wel, want ook miso is ook al een eeuwenoud ingrediënt. Al met al durf ik dit ‘echt eten’ te noemen. Ook al komt alles dit keer uit de supermarkt, helaas, want er was weer eens geen tijd om de biologische moestuinier in de buurt te bezoeken, dus aan criteria 4 en 5 voldoet de soep op de foto niet, maar dat doet niets af aan het recept.