Er is een nieuwe snackbar open, nog maar net, daar!
Het ziet er verrukkelijk uit. Alleen met je ogen is het al snoepen! En nog maar weinig mensen weten dat deze snackbar net geopend is. Op het uithangbord staat “Think out of the box”.
Ik stuurde ze alvast mijn wens dat ze veel succes mogen hebben.

Er is geen menukaart en je kan er niet betalen. Toch is het een win-win situatie. Helaas zullen de meesten deze snackbar nooit ontdekken. Moest men het zien, zou de meerderheid gewoon de klanten wegjagen. Maar juist die klanten zorgen voor eten op ons bord, voor de mooie ruikers, bloemperken. Fruit, groenten. En het zijn keiharde werkers.

Of de snackbar aan huis levert, of via “Lets eat” of “pizza.be” apps te contacteren is?
Misschien, het hangt van jouw hart af.

Het is midden op de tafel, een hoopje vers gemaakte confituur. Iemand met een groot hart presenteerde het mooi op een servetje.
Die had door dat we als mens niet alleen bestaan maar dat we in de overgrote minderheid zijn. Het was een selfservice snackbar voor wie zich uitgenodigd voelt.
Vandaag was het dus iemand met een wespentaille. En het was duidelijk feest!
Deze wesp vliegt regelmatig langs en parkeert zich soms op mijn bril.
Ik dénk dat het dezelfde is, ik haal ze nogal snel door elkaar. Het mooie dier at dat het plezier er af spatte. Het was de enige klant, vermoedelijk waren de antennes stuk en werden er geen sms’jes verzonden.

Terwijl we hier in de buurt van de snackbar een hele poos als mensen onder elkaar in stilte leven, liefst in het huidige moment, is het belangrijk open te staan. Niet (beter) weten of weigeren om getuige te zijn van het huidige moment.
Stil zijn en stil zitten. Bij kriebels op de arm of in je korte haren niet “vlieg” denken met de erbij horende trein aan emoties, beelden en geautomatiseerde afwerende kungfu gebaren, alsof je schik hebt dat een diertje dat niets weegt en veel kleiner is dan je pinknagel je zó in een houdgreep op je rug legt.

“Laat maar wandelen”, niets aan de hand, blijf bij je adem: open, gewaar.
Ik ‘voel’ en daar blijft het rustig bij.
Misschien kan je op heel wat zaken liefdevol en helend reageren.
En af en toe een snackbar openen, of een bloemenwinkel in je tuin.
Of de lotus in je hart voeden en laten open bloeien.

Je weet het nu!
Wij zijn in de minderheid.

Column door Manu Grisar.

Categorieën: Emmaho, Columns
Tags: , ,

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

Reageren is niet meer mogelijk

Menu