Chef is vandaag niet in staat een column te schrijven. Hij is murw geslagen door de gebeurtenissen in de wereld. De bejaarde priester in Normandië die vandaag door twee moordenaars de keel werd doorgesneden. De bombardementen in Syrië, de aanslagen in Irak. Het moorden in Duitsland, Frankrijk, Zweden, België. Kinderen die worden vermoord. Het gesjoemel in de Amerikaanse politiek, bij de republikeinen en democraten.
Gisteravond keek Chef naar een reportage over een Turks-Nederlandse schrijfster, eigenlijk een Nederlandse schrijfster met ouders van Turkse komaf, die stukken had geschreven tegen de regering Erdogan. In haar Amsterdamse woning is ingebroken- op een muur stond ‘hoer’ gekalkt. Met de tv-reporter loopt ze in een straat in Amsterdam en wordt in enkele minuten tijd drie keer voor hoer uitgescholden door voorbijgangers. Hoor je dat, zegt ze lachend tegen de verslaggever. Ze verlaat de hoofdstad omdat ze er niet veilig meer is.
Chef is vandaag niet in staat een column te schrijven. Turkse groeperingen in Nederland worden tegen elkaar opgezet. Journalisten worden bedreigd als ze demonstraties willen verslaan. Het vrije woord is in gevaar. Er worden vijanden gecreëerd die moeten worden vernietigd. Waar hoorden we dat eerder, was dat niet in de jaren dertig van de vorige eeuw toen een idioot Joden tot vijand bestempelde.
Door de jarenlange boeddhistische training is Chef gewend geraakt om achter gebeurtenissen te kijken. Oorzaak en gevolg, de wet van karma. Waarom snijden twee mannen een priester de keel door? Wat is hen aangedaan? Waarom slaat een man met een bijl mensen dood? Waarom rijdt een man in een vrachtwagen 94 mensen dood. Waarom, waarom? Hij kan dat proces niet meer stoppen maar al dat geweld vreet hem op.
Chef is vandaag niet in staat een column te schrijven.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen. Vrede en alle goeds, zegt Chef.
