Vandaag werd bekend dat onderzoek door de Rijksuniversiteit Groningen uitwijst dat er jaarlijks mogelijk zestien mensen in het aardbevingsgebied in Groningen overlijden aan de gevolgen van aardbevingsstress. Eerdere berichten spraken nog van vijf jaarlijkse sterfgevallen. Het was niet het Rijk dat deze overmatige sterfte vaststelde maar onderzoekers van de RU Groningen. De verantwoordelijk bewindsman van Mijnbouw zegt er van te schrikken. Wie niet?
De Groningse hoogleraar Tom Postmes spreekt zijn verbazing uit dat er weinig tot niks gebeurde met zijn langjarige onderzoek. Postmes trok daarop zelf aan de bel. Maar, zegt hij, ’toen we naar het ministerie gingen, was de ambtelijke reactie: wanneer komt dit in de pers? Dat was de eerste reactie: wanneer komt dit naar buiten?” Op een gegeven moment concludeerde Postmes over zijn onderzoek: ‘Het is volkomen nutteloos.’
Als mensen in het buitenland op hun tv beelden zien van huizen in Groningen, gestut met zware balken om in elkaar storten te voorkomen, mensen in Limburg die in natte huizen wonen of daar niet meer in kunnen wonen vanwege waterschade vorig jaar, tienduizenden mensen met een ‘verkeerde’ achternaam die door de belastingdienst uit hun huizen zijn gejaagd en waarvan kinderen zijn afgepakt door jeugdzorg, dan lijkt Nederland toch een derdewereldland.
En de ellende kent geen eind. Deze week werd bekend dat honderdduizenden Nederlanders hun rekeningen niet meer kunnen betalen door de hoge kosten van levensonderhoud. Onder andere door de hoge brandstofprijzen (hoge accijns). De gaarkeuken wacht. En wat zegt Koningin Kaag uit de ploeg van de Haagse Historicus en Vaste Torenbewoner: dat ze wel aan allerlei knoppen kan draaien maar dat ze die mensen niet kan helpen.
Mensen sterven aan aardbevingsstress. Hoeveel mensen sterven er aan de Haagse Historicus-stress? Aan de gevolgen van zijn niet-handelen, mensen in de steek laten?
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
Elsbeth zegt
Dankuwrl