De horeca dreigt ondanks de coronacrisis om op 2 maart de terrassen te openen, organisaties van de middenstand en het grootwinkelbedrijf willen dat zij hun winkels weer mogen openen omdat ‘het aantal klanten dat daar corona oploopt te verwaarlozen is’.
Nu mogen winkels open als ze per etage niet meer dan 2 klanten toelaten die van tevoren zich hebben aangemeld. Een tuincentrum met een oppervlakte van 18 hectare zonder etages mag 2 klanten tegelijk binnen laten, mits ze niet langer dan 1o minuten binnen blijven. In Haaksbergen voerden marktkooplieden deze week actie omdat ze ook non food spullen willen verkopen.
Nederland gaat naar de knoppen, zeggen ze. Als het corona straks onder de knie is, en dat is nog maar zeer de vraag, sommige wetenschappers zeggen dat we er mee moeten leren leven en oversterfte voor lief moeten nemen, is er een failliete boedel. De witjassen die de regering adviseren hebben het voor het zeggen, op sociale en maatschappelijke en economische belangen wordt niet gelet, beweren ze.
Gisteren stroomden de parken in Amsterdam, Groningen en Tilburg vol met mensen die de vroege lente wilden vieren, elkaar opzochten, vrij wilden zijn. De rek is eruit, zeggen ze, we worden gek. De politie moest eraan te pas komen om ze te verdrijven.
De politie heeft het monopolie van de macht, mag geweld gebruiken, zelfs schieten als de situatie dat noodzakelijk maakt. Een paar weken geleden zei de voorzitter van een politievakbond dat de politie loyaal is aan de overheid, zelfs de agenten die twijfelden aan het nut van de door de regering genomen corona maatregelen. Vorige week feliciteerde de Rotterdamse politie de corona ontkennende Willem Engel, ook uit de Maasstad, met zijn overwinning voor de Haagse rechtbank die oordeelde dat de regering de avondklok op onjuiste wettelijke gronden had ingevoerd.
Toen ik als journalist in de jaren tachtig van de vorige eeuw de strijd van activisten tegen de voorgenomen plaatsing van kruisraketten in Woensdrecht versloeg en zogenoemde vredesaktiekampen waarin de actievoerders woonden regelmatig, ook in de winter als de sneeuw bij wijze van spreken kniehoog lag, werden ontruimd, weigerden sommige politiemensen daaraan mee te doen omdat dat tegen hun geweten indruiste. Ik kende een politiechef die nooit bekeurde omdat dat financieel leed veroorzaakte. Zo zijn er meer dienaren van de wet.
Ik vind de huidige tijdsperiode zo spannend: wat gebeurt er als er steeds meer burgerlijke ongehoorzaamheid komt? De politie voerde week actie, deelde geen bekeuringen uit, behalve als de coronaregels werden overtreden, voor betere beloning en arbeidsvoorwaarden. Is loyaliteit van elastiek? Eenzijdig?
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
Wulf zegt
Ik denk dat het allemaal komt omdat we al lang aan voorspoed gewend geraakt zijn. Voorspoed is de norm geworden. Bij een dip of een crisis: ‘daar moet iets of iemand achter zitten’. En ik als 68 jarige boomer? Ik weet van mijn ouders dat het allemaal nog erger kon.