Allemachtig, ik lag vanmorgen nog in de mand en moest gedwongen aan God denken. Ik heb niks met een god, wil er ook niet over schrijven, wijs elk geloof af, vind het geen issue, en toch zit ik nu over dit onderwerp te pennen. Dat komt door mijn buurman, een getuige van Jehova, een alleraardigste man overigens, die mij per mail een paar keer per week boodschappen en video’s over God stuurt. Hij heeft een steuntje in de rug nodig blijkbaar. Een tijd terug las ik die teksten nog en correspondeerde met hem, vroeg: ‘Waarom zou er een God bestaan en als die bestaat vind ik het ook prima, hoor. Geniet ervan.’
Zo hoopte ik hem aan het denken te zetten, zelf te beredeneren, inplaats van een volger te zijn, een schaap in de kudde. Dacht ook: waar bemoei ik me mee? Ik heb het nu te druk om zijn schrijfsels te lezen en ben er ook niet voor in de stemming. En dan toch wakker worden met God.
Een schepper heeft nooit een rol gespeeld in mijn leven, ik werd geboren in een erg rood gezin. Mijn ouders waren mijn schepper maar ik aanbad ze niet. Was ik een zoon geweest van de ouders van mijn vriendin, de kleindochter van zeevisser Thijmen, dan was ik ongetwijfeld in aanvang een rooms-katholieke gelovige geworden, met kerkbezoek en catechismus -of is dat gereformeerd?- en drie weesgegroetjes. De biecht. En de pastoor over de vloer, RK-onderwijs ook.
Ik ben erg gelukkig zonder God. En bewonder mensen en natuur, het universum op mijn eigen wijze. Ben verbaasd, verrukt over groei en bloei, de mensen om mij heen, en ook ongelukkig nu het zo bergafwaarts gaat met de natuur. Ik verlang niet naar een mysterieus wezen, bedacht door mensen.
Ik vind God een implantaat en begrijp ook niet waarom mensen in een God geloven. Waarom zou je? Ik wil niet zeuren, hoor, maar onder de regie van God -als hij al bestaat- zijn vreselijke dingen gebeurd, de vernietiging van zes miljoen Joden, andere genocides, hongersnood, de opkomst van het kapitalisme, corona waar we voor eeuwig aan vastzitten.
Ja, ik weet dat een theoretisch model stelt dat God dat laat gebeuren om het geloof in hem te testen. Dat de mens van nature neigt tot het kwade. Nou, als ik met mijn auto op de weg met pech sta en de Wegenwacht komt niet, dan denk ik ook niet: dit is een test. Mensen verzinnen een God en als hij er niet blijkt te zijn verzinnen ze weer allerlei verzinsels om dat recht te praten. Oh, buurman, getuige van Jehova. Amen.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
Joost zegt
Komt iets uit niets , of niets uit iets ??
Piet Nusteleijn zegt
Lang nagedacht. Over het waarom van de vraag. Moet ik kiezen?
Iets kan nooit uit niets komen. Dat staat vast.
Die andere: komt niets uit iets?
Ja. Wanneer niets komt, komt er niets.
Het kan dat er niets uit iets komt.