Het jaar 2018 – de honderdenzeventigste dag – Weinstein

Vanmiddag moest ik in een dorp op 21 minuten afstand van Bunkerstad een pakje ophalen. Ik verheugde me erg op die rit omdat de wegen naar het dorp door een landelijk tuindersgebied gaan, met sloten, riet, dijkjes en leuke huisjes. De autoramen stonden open, er kwam een zwoele  lucht naar binnen, de geur van vers gemaaid gras al was dat niet te zien, de warme natuur, zwetende vaarten. Ik begon spontaan het liedje Het Dorp van Wim Sonneveld te zingen en was zeer gelukkig. Na het pakje in ook nog eens de Dorpsstraat opgehaald te hebben ging ik naar de Appie in het dorp om er havermelk en ander eten te kopen. Ik merkte wel dat dit een dorps Appie was, klanten en personeel hadden alle tijd voor elkaar. Ik werd nog gelukkiger.

Ik rekende af en kreeg van de kassière vier spaarplaatjes mee van een of andere actie. Toen ik bij Appie binnenstapte zag ik de kleine kinderen al staan bij de deur, vier, drie jongens en een meisje. Ze vroegen aan alle klanten of die nog plaatjes hadden. Weer buiten stond het viertal achter een Appie-hekje rechts opgesteld en links een wat oudere jongen. Heeft u plaatjes, vroeg hij. Ik wendde me tot het viertal en zei: Jullie vinden het vast niet erg dat ik de plaatjes aan hem geef, jullie zijn toch vrienden. Het kleine meisje zei met een pruillip dat ze de grotere jongen helemaal niet kende. Daar begon het gelazer al. De jongen nam de plaatjes in ontvangst en gaf ze spontaan een voor een aan het viertal. Ik werd nog gelukkiger, een bodhisattva bij Appie. Vervuld met liefde liep ik naar de auto.

Maar in de btw, de burger trutten wagen (Citroën Xsara Berlingo) sloeg de twijfel toe bij deze oud-politieverslaggever. Waarom in godsnaam deed die jongen dat? Wilde hij anderen gelukkig maken? Thuis tegen zijn ouders vertellen hoe goed hij was? Had hij wel ouders? Een wit voetje halen bij mij? Had hij iets kwaads in de zin, een vloertje leggen (visserstaal) om de prooi aan de haak te slaan? Was hij de toekomstige rinpoche Harvey Weinstein, leuk doen met kwade bedoelingen in het achterhoofd? Een kindersangha oprichten om zijn lusten te botvieren? Het geluk ebde weg door de argwaan.

Moedig voorwaarts!

BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, heimwee naar Chef, de Kloosterbunker, Bunkerstad, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen, het abonnement op te zeggen- wat niet kan. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren. De politiek de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. Kwaad spreken over Feyenoord. Breken met de familie. Het haten van planten en groenten. Aantijgen of beschuldigen. Het stopzetten van gedachten. Sprookjes verwerpen. Houden van Donald Trump. Sommigen voederen geen vogels meer.