Nico Goethals werd in 2004 het slachtoffer van een verkeersongeval waarbij hij zijn linker onderbeen verloor. Terwijl dit zijn meest zichtbare handicap is, heeft hij te kampen met een veel moeilijkere, onzichtbare handicap. Sedert zijn ongeval heeft hij elke dag pijn: zenuwpijn en fantoompijn.
Achtergronden
Tse thar, Tibetaans-boeddhistische dierenbevrijding
Onvermijdelijk dringt zich hierbij de vraag op of tse thar-rituelen voor velen een soort compensatie zijn voor een dagelijks slechts half geleefd boeddhisme. De vergelijking met de katholieke biecht of een verzoening zoekend ritueel tekent zich af.
Douwe Tiemersma – De rol van de Guru
‘Ik heb al een keertje gezegd. De situatie is des te beter, naarmate de Guru onzichtbaar is, wanneer de vorm van de Guru zo minimaal mogelijk is. Het is namelijk zo dat uiteindelijk de Guru helemaal zal moeten verdwijnen, qua vorm. Net trouwens als de vorm van de leerling. Dat is het waar het naar toe gaat. Dat leraar en leerling verdwijnen, één worden.’
Low budget zen
In Japan werd een monnik die al jaren in het klooster zat het klooster uitgezet omdat hij tijdens Takuhatsu (bedeltocht) een man hielp een kar tegen een brug op te duwen. Zijn motivatie kwam niet voort uit mededogen, maar uit eigengewin. Hij was uit op de dankbaarheid van de eigenaar van de kar, dit is simpelweg business, hulp ruilen voor dankbaarheid.
Goff Smeets – Dhamma zonder boeddhisme
In 1985 had ik een afspraak met Henri van Zeyst bij hem thuis in Kandy, Sri Lanka. Eind jaren ’40 was hij als Theravada monnik tot de conclusie gekomen dat het boeddhisme niet nodig is om de dhamma te praktiseren. Hij heeft toen de pij aan de wilgen gehangen en is gaan reizen om met leraren van diverse snit te praten
Lydia Hagoort – Jowo Rinpoche
In 1992 maakte ik een reis door Tibet. Urenlang zat ik in Lhasa in en ook op het dak van de tempel. De Jokhangtempel is gebouwd in 647 door koning Songtsen Gampo. Volgens de legende gooide de koning een ring in de lucht om de plaats van de tempel te bepalen. De ring kwam terecht in een meer, en vervolgens rees als een wonder een stupa omhoog op die plek.
Vrienden van het boeddhisme bestaat vijftig jaar
In januari 1968 kon de redactie van het tijdschrift Saddharma niet bevroeden dat pakweg vijftig jaar later de leer van de Boeddha digitaal verspreid zou worden. Het tijdschrift was de papieren voorloper van het Magazine, uitgegeven door de Vrienden van het boeddhisme.
Tweespraak – Wat we voelen en denken dat zijn we niet
We hebben ons er wel mee geïdentificeerd, de één meer dan een ander. Er zijn verschillen tussen mensen als het gaat om de mate van identificatie, onwetendheid en bewust zijn. Zowel psychotherapie als Dzogchen wijst ons een weg uit het onbevredigende geconditioneerde platland, waarin we ons afhankelijk gemaakt hebben van de erkenning van anderen.
Mindfulness is niet: ‘loslaten’
Nog een vaak gehoorde instructie Is: ‘Laat het los’. Ik noem het mijn lijstje van misbruikte woorden: aanvaarden, loslaten, relativeren, verwerken … Er zijn er meer.
Stupa’s in grote verscheidenheid
De stupa, aanvankelijk alleen bestemd als bewaarplaats van de as van Boeddha, die volgens de legende over de gehele boeddhistische wereld verspreid zou zijn, ontwikkelde zich langzamerhand tot bewaarplaats van relikwieën van Boeddha en zijn leerlingen. Later werden ook stupa’s opgericht ter herinnering aan gedenkwaardige gebeurtenissen in de geschiedenis van het boeddhisme.
Zen in oorlog
De uitspraken van Daiun Roshi, de meester van mijn leraar Tangen Roshi zijn ronduit fascistisch te noemen. En ondanks dat het toen gangbare gedachtengoed onder invloed van o.a. Darwin een onderscheid van rassen bevestigt zijn de uitlatingen van Daiun Roshi weliswaar tijdsgekleurd, maar verre van onzelfzuchtig.
‘Nog nooit heb ik mij ergens zo thuis gevoeld als op deze magische plek’
De natuurlijke omgeving als onderdeel van een boeddhistische beoefening: de magie van op retraite gaan in Dhanakosa in de Schotse Hooglanden.
De wijsheid (niet) in pacht deel 3: De wijsheid van de bodhisattva’s
Speciaal bij erg hoog gegrepen concepten zoals deze archetypen is het belangrijk om met beide benen op de grond te blijven staan. Dus kreten zoals ‘Ik ben een spreekbuis van tara’ of ‘Dat was niet mijn eigen willetje maar een opdracht van Padmasambhava’ helpen gewoon niet.
Frank Van Rompaey – altruïsme als antwoord op lijden
Samen met zijn jeugdvriend en geestverwant Kurt Vanoosterweyck wil Van Rompaey nog dit jaar een altruïstische beweging in gang zetten, met als concrete doelstelling de oprichting van een altruïstische school: de A-movement en de A-school.
De wijsheid (niet) in pacht deel 1: Boeddha
De Boeddha: Doordat het een er is, is er ook het ander; uit het ontstaan van het een, ontstaat ook het ander.
Mindfulness is niet: ‘rustig ademen’
De ademhaling is een sensitief instrument dat ons meteen iets zegt over hoe het met ons gaat. Als je ze gaat sturen door bijvoorbeeld bewust rustiger te ademen, ben je je instrument kwijt.
Tweespraak – Boeddhisten zeggen wel dat we een “crazy monkey-mind” hebben.
Allerlei gebeurtenissen passeren in onze gedachten de revue. Het lijkt wel alsof er doorlopend een soort interne beveiligingsdienst bezig is die controleert of alles wel onder controle is of de veiligheid gewaarborgd is. Ondanks of juist door de beveiliging ervaren we een beangstigende wereld.
Gestolen beeld Amitabha boeddha weer terug naar tempel
Vorig jaar opperde het Songam Art Museum in het Zuid-Koreaanse Incheon de mogelijkheid dat het boeddhabeeld in haar collectie mogelijk gestolen was, hetgeen later bevestigd werd.
Wendi Winnelinckx – Zelfcompassie en hooggevoeligheid
Compassie hebben met anderen, dat lukt meestal wel. Maar compassie hebben met jezelf is vaak een stuk moeilijker. Je kunt pas liefde geven als je van jezelf houdt.
De Tibetaanse Volksopstand van 1959
De revolte duurde uiteindelijk tot en met tweeëntwintig maart. Toen de Dalai Lama op dertig maart de grens met India overtrok, was de strijd in Lhasa gestreden en hing de Chinese rode vlag inmiddels in de top van het Potalapaleis.
Laat de zon schijnen in je hart…
Niets dan een illusie…
Kathleen Verhelst – Getaande huid. Logboek van een zwerver.
Een jaar op de fiets van Antwerpen naar Singapore, door weer en wind en langs onbekende wegen. Zo’n reis daagt je uit om vastgeroeste waarheden los te laten en wie weet op termijn ook je eigen persoontje in de berm achter te laten.
Kiezen
…
Tweespraak – ‘De onderverdeling van negatieve en positieve gevoelens vind ik ronduit stuitend’
‘Wat mij betreft bestaan er geen negatieve gevoelens. Alle gevoelens hebben signaalfunctie voor ons. Ze vragen om actie.’
