De tien parami’s zijn kwaliteiten die we kunnen trainen. Volgens de Boeddha is geduld één van de belangrijkste deugden op het spirituele pad. Wat is het boeddhistisch perspectief op geduld? Wat hebben ongeduld en onrust ons te leren?
Achtergronden
Waardig geloof en ongeloof
Pasen zet aan het denken, ook en vooral in onze geseculariseerde samenleving. Dat een ongeloofwaardig verhaal kan bijdragen aan waardig geloof is bekend. Maar kan het ook leiden tot waardig ongeloof?
Laura Arends – boeddistische termen verklaard
Toen mij door de BD-redactie gevraagd werd een woordenlijst samen te stellen met termen die in het boeddhisme gebruikt worden dacht ik dat is een makkie. Totdat ik mijzelf verloor in de vele verschillende stromingen en vertakkingen, met ieder hun eigen woorden.
We weten vaak niet meer hoe we moeten sterven
Nog geen vijftig jaar geleden was sterven puur een zaak van de natuur. Hoe anders is dat tegenwoordig, met het immens grote aanbod aan medische behandelingen?
Piotr Koz – Klanken van stilte
De hartslag van het universum is hoorbaar in alle vormen.
Onwetendheid, hebzucht & haat
Vervolgden en vervolgers in het land van de Boeddha.
Patrick De Vleeschauwer – De geest als bron van geluk
Hoe creëer en behoud je een gezonde geest die het leven ervaart als de moeite waard? Dit is in onze samenleving de ultieme uitdaging, omdat onrust, dwangmatigheid en zinloosheid soms zo overheersen.
Diana – Koans
Een zenweekend koans. Het is mijn eerste weekend hier in zenklooster Upaya, Santé Fé in New Mexico van een langer verblijf. Koans ben ik altijd uit de weg gegaan. Mij veel te orthodox.
Gadeslaan
Zen maakt gebruik van een themaloze of onderwerploze meditatietechniek. Er word uitgegaan van stille beschouwing of belichting.
Diana Vernooij – Dokusan
Dokusan is het onderhoud met de leraar tijdens je zenretraite. In de stilte komen alle ongemakken en spoken te voorschijn. Dat is je praktijk, en in het onderhoud stel je je vragen. Wat is je beoefening nu, wat is het belangrijkste op dit moment
Luuk Mur – De spiegel
Beoefening van Dzogchen is oefenen met de zelfloosheid van het bewustzijn. Een bewustzijn dat is als een spiegel. Een spiegel pakt niets vast, het identificeert zich met niets, het ontvangt slechts. Er is voor de spiegel geen onderscheid tussen de lucht, een vogel of een gedachte. Alle dingen komen en gaan moeiteloos. Voor de spiegel is het altijd NU.
Nico Goethals – voorbij de pijn
Nico Goethals werd in 2004 het slachtoffer van een verkeersongeval waarbij hij zijn linker onderbeen verloor. Terwijl dit zijn meest zichtbare handicap is, heeft hij te kampen met een veel moeilijkere, onzichtbare handicap. Sedert zijn ongeval heeft hij elke dag pijn: zenuwpijn en fantoompijn.
Tse thar, Tibetaans-boeddhistische dierenbevrijding
Onvermijdelijk dringt zich hierbij de vraag op of tse thar-rituelen voor velen een soort compensatie zijn voor een dagelijks slechts half geleefd boeddhisme. De vergelijking met de katholieke biecht of een verzoening zoekend ritueel tekent zich af.
Douwe Tiemersma – De rol van de Guru
‘Ik heb al een keertje gezegd. De situatie is des te beter, naarmate de Guru onzichtbaar is, wanneer de vorm van de Guru zo minimaal mogelijk is. Het is namelijk zo dat uiteindelijk de Guru helemaal zal moeten verdwijnen, qua vorm. Net trouwens als de vorm van de leerling. Dat is het waar het naar toe gaat. Dat leraar en leerling verdwijnen, één worden.’
Low budget zen
In Japan werd een monnik die al jaren in het klooster zat het klooster uitgezet omdat hij tijdens Takuhatsu (bedeltocht) een man hielp een kar tegen een brug op te duwen. Zijn motivatie kwam niet voort uit mededogen, maar uit eigengewin. Hij was uit op de dankbaarheid van de eigenaar van de kar, dit is simpelweg business, hulp ruilen voor dankbaarheid.
Goff Smeets – Dhamma zonder boeddhisme
In 1985 had ik een afspraak met Henri van Zeyst bij hem thuis in Kandy, Sri Lanka. Eind jaren ’40 was hij als Theravada monnik tot de conclusie gekomen dat het boeddhisme niet nodig is om de dhamma te praktiseren. Hij heeft toen de pij aan de wilgen gehangen en is gaan reizen om met leraren van diverse snit te praten
Lydia Hagoort – Jowo Rinpoche
In 1992 maakte ik een reis door Tibet. Urenlang zat ik in Lhasa in en ook op het dak van de tempel. De Jokhangtempel is gebouwd in 647 door koning Songtsen Gampo. Volgens de legende gooide de koning een ring in de lucht om de plaats van de tempel te bepalen. De ring kwam terecht in een meer, en vervolgens rees als een wonder een stupa omhoog op die plek.
Vrienden van het boeddhisme bestaat vijftig jaar
In januari 1968 kon de redactie van het tijdschrift Saddharma niet bevroeden dat pakweg vijftig jaar later de leer van de Boeddha digitaal verspreid zou worden. Het tijdschrift was de papieren voorloper van het Magazine, uitgegeven door de Vrienden van het boeddhisme.
Tweespraak – Wat we voelen en denken dat zijn we niet
We hebben ons er wel mee geïdentificeerd, de één meer dan een ander. Er zijn verschillen tussen mensen als het gaat om de mate van identificatie, onwetendheid en bewust zijn. Zowel psychotherapie als Dzogchen wijst ons een weg uit het onbevredigende geconditioneerde platland, waarin we ons afhankelijk gemaakt hebben van de erkenning van anderen.
Mindfulness is niet: ‘loslaten’
Nog een vaak gehoorde instructie Is: ‘Laat het los’. Ik noem het mijn lijstje van misbruikte woorden: aanvaarden, loslaten, relativeren, verwerken … Er zijn er meer.
Stupa’s in grote verscheidenheid
De stupa, aanvankelijk alleen bestemd als bewaarplaats van de as van Boeddha, die volgens de legende over de gehele boeddhistische wereld verspreid zou zijn, ontwikkelde zich langzamerhand tot bewaarplaats van relikwieën van Boeddha en zijn leerlingen. Later werden ook stupa’s opgericht ter herinnering aan gedenkwaardige gebeurtenissen in de geschiedenis van het boeddhisme.
Zen in oorlog
De uitspraken van Daiun Roshi, de meester van mijn leraar Tangen Roshi zijn ronduit fascistisch te noemen. En ondanks dat het toen gangbare gedachtengoed onder invloed van o.a. Darwin een onderscheid van rassen bevestigt zijn de uitlatingen van Daiun Roshi weliswaar tijdsgekleurd, maar verre van onzelfzuchtig.
‘Nog nooit heb ik mij ergens zo thuis gevoeld als op deze magische plek’
De natuurlijke omgeving als onderdeel van een boeddhistische beoefening: de magie van op retraite gaan in Dhanakosa in de Schotse Hooglanden.
De wijsheid (niet) in pacht deel 3: De wijsheid van de bodhisattva’s
Speciaal bij erg hoog gegrepen concepten zoals deze archetypen is het belangrijk om met beide benen op de grond te blijven staan. Dus kreten zoals ‘Ik ben een spreekbuis van tara’ of ‘Dat was niet mijn eigen willetje maar een opdracht van Padmasambhava’ helpen gewoon niet.
