Zes haiforismen

Begin dit jaar plaatste het BD “Zes haiku’s” waarop enige reacties kwamen. Mijn conclusie is dat het wel/geen echte haiku’s waren die soms op aforismen leken en soms op korte gedichtjes van 5-7-5 lettergrepen. Maar dát deed er eigenlijk weer niet toe, want waarom zou je eigenlijk lettergrepen gaan tellen? Mijn antwoord daarop is: geen idee!

Om Pachycondyla verenae-copuleerders (met dank aan Kees Moerbeek) te ontmoedigen, noem ik de hierna volgende serie van zes woordgroepjes: haiforismen. Dat zijn noch haiku’s, noch aforismen, of juist beide tegelijk. Geef ze zelf maar een passende naam, voor wat ze waard zijn:

Mijn lijf is angstig
omdat het meent meer te zijn
dan een beetje stof.

Wat is mijn geluk?
Dat niets voor altijd zijn zal!
Zelfs mijn geluk niet.

Slagen of falen
is eigenlijk maar bijzaak.
Vraag het je niet af.

Wat is genade?
In een stroom van tranen
je ogen wassen.

Vreugde en verdriet
zullen je niet deren
maar voeden je op.

Vreugde. o vreugde…
Wat anders is mijn verdriet,
dan zaad van vreugde?