Eerste twaalftal van zesendertig variaties op de taijitu in het Witboek taoïsme – Meester Tja en de Tao van niet-weten.
taoisme
Taoïsme als lege leer
Zoals we hebben gezien neemt het antieke taoïsme zichzelf graag op de korrel, hier en daar, af en toe. Wat krijg je als je die lijn doortrekt? Wat krijg je als je het taoïsme volledig ontdoet van weterij?
Taoïsme als dwaasheid
Zoals een schip lichter loopt na het wegschrapen van aangroeisels, zo loopt een geest lichter na het verwijderen van weterij.
Taoïsme als weg
Als agnost heb ik absoluut geen belangstelling voor de metafysica van het absolute maar des te meer voor de verregaande relativeringen, op het absurdistische af, van het antieke taoïsme.
Taoïsme als godsdienst
Mensen worden er rustig van maar je hoeft echt geen genie te zijn om te zien dat je geest wordt geflest.
Taoïsme als filosofie
Door selectief lezen kan iedereen zichzelf terugvinden in het taoïsme. Wie alles leest vindt niets.
Taoïsme als cultus
Geen bloed zo blauw als taobloed.
Sengtsan: ‘Hou op met praten en denken’
De arme man had het nog niet gezegd of hemel en aarde weken oneindig ver uiteen, het zelf straft meteen.
Pyrrho van Elis: ‘Ik weet niet of ik niets weet’
Deze pyromaan stak liever andermans geschriften in de brand dan zelf iets te schrijven en heeft net als Socrates en de Boeddha niets anders nagelaten dan sporen in het werk van navolgers.
Socrates: ‘Ik weet dat ik niets weet’
Oud nieuws voor taoïsten en zenboeddhisten die het niet-weten onder Chinese vlag willen laten varen.
De onbekende geschiedenis van niet-weten
Voor ons lijkt het alsof de Tao Te Tjing uit de lucht is komen vallen maar die kans is klein, temeer daar de vermeende schrijver pas na het verschijnen van zijn boekje is vergoddelijkt, en wie had het anders naar beneden moeten gooien.
Meester Nietskunner en Nietmeester Weetniet
De taoïstische uitdrukkingen wu wei, niet-doen, en wei wuwei, doen zonder doen of doende niet-doen, raken langzaam ingeburgerd in het Nederlandse taalgebied.
