Onderstaande poging tot een prozagedicht vat de tijd samen dat ik aan zenmeditatie deed, en wat ik ervan leerde. Ik mediteerde een jaar lang in een groep en ging daarna thuis verder. Zo fanatiek, dat ik er rand-psychotische verschijnselen van kreeg.
spiegel
Beeldgedicht – Nico Betjes
…
Ksaf – Wees een liefdevol eiland voor jezelf
In het boeddhisme omschrijven we liefde als ‘liefdevolle vriendelijkheid.’ Het is liefde voor alles en iedereen, belangeloos, zonder vooroordeel en zonder voorbehoud. Een liefde die veel verder gaat dan onze typisch westerse, meestal romantische of sentimentele voorstelling. Om daartoe in staat te zijn, is een hele weg nodig. Boeddha noemde die weg de dhamma, het pad van wijsheid en mededogen. Toen Boeddha stierf zei hij tegen zijn volgelingen: ‘Wees een eiland voor jezelf, laat de dhamma je eiland zijn, de dhamma is je toevlucht en niets anders’
Het jaar 2024 – dag 53 – spiegelbeeld
Spiegeltje, spiegeltje aan de wand…
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Nathan – Een en Niet-Twee
Weerkaatst een spiegel niet even makkelijk een ongelovige als een gelovige? Of een boom als een steen?…
Kan een spiegel in strijd zijn met zijn inhoud?
Hoe belangrijk is een leraar?
Boeddha wees niet zichzelf af als leraar maar wilde niet gevolgd worden op basis van enkel geloof of op basis van autoriteit. Hij verzocht de zoeker zijn leringen op waarheid te onderzoeken.
VrijdagZindag – Wereldbeelden
Zinzoekers zijn van alle tijden.
Een ander hoofd…
Vanochtend keek ik in de spiegel. Dat doe ik wel vaker ‘s ochtends. Soms bekruipt me dan een lichte onrust net voor ik mezelf zie en deze onrust is licht ja maar misschien heeft ze wel een groter gewicht in de angstige vlaktes van mijn hart. Stel je voor dat er plots een ander hoofd op mijn lijf staat.
Dick – Confidentie
Ik moet zeggen dat deze confrontatie met mezelf een bijzondere dimensie kreeg, niet alleen in de Nepalese setting waarin altijd alles anders loopt, maar ook tegen de achtergrond van Ellens mateloze enthousiasme voor alles wat ze aan indrukken kon opdoen.
Sogenji desu – megane-ya
Alleen de mensen met een zogenaamde job hadden in Sogenji een eigen kamertje. Vooral omdat je met zo’n job best druk was. Bertjan Oosterbeek over zijn verblijf in het Japanse klooster Sogenji.
Boeddha in de bajes – M’n cel
Boven m’n wasbak hangt een bekraste spiegel, m’n gezicht wordt erdoor vervormd.
Vergeten
Hoe heeft dit eigenlijk zover kunnen komen? Die vraag stel ik mezelf tegenwoordig wel vaker.
Ik sta voor de spiegel (altijd leerzaam) en stel mezelf die vraag nadat ik de rimpels, kraaienpootjes, huidoneffenheden, grove poriën, hangwangen, grijze haren en baardstoppels eens goed bekijk. Best wel dapper van mezelf.
