Sasa: ‘Hoe ik Long Pi Thanitsalow werd, hij die goed staat en praat. Die naam kreeg ik tijdens mijn initiatie door de Long Po van Koh Lan.’
klooster
Henk – Valse Guru’s
Ja hoor… het is weer zover. Het zoveelste bericht – deze keer over een geestelijke die spiritualiteit via zijn geslachtdeel denkt te moeten uitdragen. Wat was er deze keer weer mis? Oh ja, iets met nonnen ergens in China in een klooster. Voorafgegaan door allerlei berichten over hetzelfde in theravadistische kring en in een behoorlijk groot aantal Tibetaanse centra en kloosters.
Dalai Lama hartelijk welkom geheten in Zuid-India voor verlengd verblijf in klooster
Het was zijn eerste bezoek aan de Tibetaanse nederzetting Bylakuppe in de Indiase deelstaat Karnataka – de grootste Tibetaanse nederzetting ter wereld buiten Tibet – in meer dan zeven jaar. Er wonen meer dan 20.000 Tibetanen in de gemeenschap, die is opgezet op gebied dat door de deelstaatregering is geleased voor Tibetanen die zich na 1959 in India hebben gevestigd.
Tibetaanse boeddhistische monnik drie jaar de cel in
De monnik werd beschuldigd van het in bezit hebben en opnieuw uitgeven van boeken van de Tibetaanse gemeenschap in ballingschap en van contacten met mensen buiten de regio toen hij de leiding had over de bibliotheek in het Kirtiklooster in het district Ngaba in de provincie Sichuan in het zuidwesten van China.
Ganden: A Joyful Land nu eenmalig in de bioscopen
Deze documentaire, geregisseerd door Ngawang Choephel, maker van Tibet in Song, is zowel onthutsend als ontroerend. Het verhaal gaat over vluchtelingen en hun opvang, over compassie met minder bedeelden. De beelden, zowel in zwart-wit als kleur, pakken de kijker van begin tot eind. Uitspraken zoals “Kunnen bommen de lessen van Boeddha vernietigen?” benadrukken de wilskracht en het doorzettingsvermogen van de monniken die in India een nieuw klooster bouwden.
Restauratie Chari-klooster in Bhutan volgend jaar afgerond
Het 400 jaar oude Chari klooster in Thimphu in het boeddhistische koninkrijk Bhutan wordt ingrijpend gerestaureerd. Met het oog op Loo-nag of ongunstige jaren in 2024 en 2025 heeft de Laytshog Lopen van het Centrale Monastieke Lichaam het klooster ingewijd. Het Chari klooster werd in 1620 gesticht door Zhabdrung Ngawang Namgyel.
Open Monumentendag 2023 – Levend erfgoed
Ter gelegenheid van de open Monumentendagen 2023 vond in Afferden (Gelderland) in de Wat Phra Dammakaya Nederland de opening plaats van de Open Monumentendagen 2023 (met als titel ‘Levend Erfgoed’) in de gemeente Druten. Bij gelegenheid daarvan is een lezing uitgesproken. Met als titel ‘Levende erfgenaam’.
Bodai – slapen op de plek van een overledene?
Als in een droom gaat Bodai liggen, zijn tas met de handdoek als kussen onder zijn hoofd drijft hij weg op de geluiden van het bamboebos.
‘Goodbye Bertjan… don’t forget to shine!!!’
Dit was het laatste verhaal uit de serie ‘Sogenji desu…’
Toen gaf ze me nog een laatste hug en zei ze:
– ‘Goodbye Bertjan… don’t forget to shine!!!’
En inderdaad: misschien is het wel zo eenvoudig.
Sogenji desu: SUSOKKAN
Dat zijn de momenten dat je iemands hersenen wel zou willen inslaan. Letterlijk dus…En trouwens ook de hersenen van al die mensen die langsliepen met de kyōsaku – de encouragement stick die ons tijdens zazen bij de les moest houden.
Sogenji desu: KI
Voor ik naar Sogenji vertrok vroeg ik me af of ik het allemaal wel aan zou kunnen: eindeloos veel zazen, weinig slapen, de kou, het moordende tempo waarin alles ging, het gebrek aan privacy, het harde werken.
Sogenji desu: SAKURA
Vanaf half maart werden we toch wel een keer of tien per dag opgebeld met de vraag ‘of de sakura al bloeide’. Hanami – de kunst van het bloemen kijken – is namelijk big in Japan en daarbij draait alles om de bloesem van de sakura, de kersenboom.
Sogenji desu: DOZO
Als het om eten ging, dan was het ieder voor zich. Ik kan me nog goed herinneren dat toen ik nog maar net in Sogenji was, iemand tijdens yakuzeki – de maaltijd om vijf uur ’s middags waar de opgewarmde restjes van de lunch geserveerd werden – iemand recht voor mijn neus ongegeneerd letterlijk alle stukjes tomaat uit de salade viste.
Sogenji desu: KANNON
Net een week ervoor had Peter me verteld dat hij hier in Sogenji pas gemerkt had hoe jaloers hij eigenlijk was. ‘En dat terwijl ik van mijzelf dacht dat ik dat helemaal niet was! Maar man… ik ben zó jaloers… en de hele tijd ook… op iedereen… om niks!’ Dat kwam me akelig bekend voor.
Sogenji desu: CHIZU
Nou was één ervan zo’n echte Franse schimmelkaas. Een enorme stinkkaas dus. Nou ben ik daar gek op, maar deze was zelfs voor mij bijna – let op: bijna – te veel.
Sogenji desu: NIN’NIKU
Maar toch: één van de weinige redenen waarom je uit Sogenji ‘weggestuurd’ kon worden, was de liefde. Als je verliefd zou worden en een relatie met iemand zou beginnen, dan was het einde verhaal.
Sogenji Desu: MU
In de zes maanden die ik met MU heb kunnen oefenen heb ik maar één keer een écht goede MU gegeven. ‘Now THAT’s a real MU,’ riep de Roshi enthousiast uit.
Sogenji desu: Hiroshima
In de vuurbal die op de explosie volgde werden mensen levend verbrand. Hun huid werd eerst plakkerig, dan vloeibaar en liet tenslotte los.
Sogenji Desu: OFURO
De irritatie die ik toen voelde. Toegesproken worden alsof ik een kleine jongen was! En dat natuurlijk alleen maar omdat Keisan, die als koban voorop liep, zélf als eerste het bad in wilde!
Sogenji desu: KOMAKU (slot)
Nadat ik de oorarts in m’n beste Japans bedankt had voor z’n goede zorgen liep ik terug naar Sogenji. Onderweg glipte ik stiekem even de Hallows in en trakteerde mezelf op een stuk cheesecake. Om het te vieren, zeg maar. OK, ik geef toe dat ik me een klein beetje schuldig voelde toen ik het – zittend op de trap van een klein buurttempeltje – opat. Maar ik liet het me er niet minder door smaken.
Sogenji Desu: KOMAKU (deel 2)
Het was nog maar twee dagen geleden dat ik mijn trommelvlies gescheurd had, maar ik zat dus alweer bij de oorarts. Met een bezorgde blik keek hij me aan. Niet vanwege mijn oor, maar vanwege mijn gezicht. Het zat vol met krassen en schrammen. Hij gebaarde dat ik op de stoel kon gaan zitten.
Sogenji desu: KOMAKU
Even werd ik heel duizelig en misselijk. Ik moest gaan zitten om van de klap bij te komen. In mijn oor een lawaai alsof ik recht onder waterval stond; en het voelde warm – alsof het vol liep met bloed.
Sogenji desu: TOJI TOYA
Dus liep ik net als ‘de rijke bramenplukker’ door het bos alsof het een paleis was; keek ik naar lucht alsof het een plafondschildering was; luisterde ik naar het zingen van de vogels alsof… Net zo lang totdat niet ik, maar de bramenplukker daar tussen de bamboes liep. En daarna haatte ik hem; schreeuwde ik naar hem omdat ik vond dat hij me bedrogen had.
Sogenji desu – TEISHO
Bijna iedereen zat dus te slapen. Zelfs de Japanners, die de Roshi natuurlijk wel gewoon konden verstaan. Japanners beschikken namelijk over het verbluffende vermogen om bij dit soort gelegenheden meteen en en masse in slaap te vallen. En trouwens ook om allemaal tegelijk op precies het juiste moment weer wakker te zijn, en dan – zogenaamd aandachtig luisterend – weer rechtop te zitten.
