Ik ben een van die mensen die zich moeilijk kunnen beheersen te midden van overvloed. Ik eet dan al gauw te veel. Ik probeer daar met mildheid naar te kijken. Het is de oermens in mij die het op dat soort momenten overneemt. Het lukt mij overigens aardig om gezonde keuzes te maken (veel groenten, vers fruit als dessert) maar het lukt me minder goed om ook verstandige hoeveelheden tot me te nemen. Zo ook deze week. Al helpt plantaardig eten wel: je kunt een groot deel van het assortiment links laten liggen.
honger
Het jaar 2024 – dag 45 – ikeetgoet
De bossen waren er wel mooi, maar die heimwee.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
B’eter – Troosteten en romige pompoenrisotto
Het patroon van troosten en getroost worden met eten herken ik maar al te goed. Misschien gaat het terug tot de trauma’s van mijn Russische opa (geboren in 1898 in Kirovohrad in het huidige Oekraïne) en oma (geboren in 1899 in Kaunas in het huidige Litouwen) die ternauwernood aan de hongerdood konden ontsnappen.
Zeshin – choka & banka de weg van het hart
Rituelen volgen het natuurlijk gebeuren; hoogtepunten zijn altijd verbonden met de seizoenen waarvan de zonnewende de belangrijkste is. Maar ook zaai- en oogsttijd zijn perioden die verbonden zijn aan rituelen. Vroeger zat het christendom vol rituelen, maar de honger naar macht heeft het corrupt gemaakt.
B’eter – Serendipiteit, plantaardige kookroom, en paddenstoelenroomsaus
Er zijn verschillende toevallige waarnemingen en ontmoetingen geweest die mij een duwtje gaven richting een vrijwel vegan eetpatroon. Ik beschreef lang geleden al hoe ik tijdens een herfstvakantie in een huisje in Bretagne, ik meen in 2016, voor het eerst werd geconfronteerd met het leed veroorzaakt in de melkveehouderij door het weghalen van pasgeboren kalfjes bij hun moeder. Ik meende de ontreddering in de ogen van de kalfjes te zien, en de wanhoop in het geloei van de koeien te horen. Die vakantie was voor mij een keerpunt. “Als je eenmaal iets weet, ben je verantwoordelijk. Voor wat je doet, en voor wat je niet doet” citeerde ik de filosoof Jean-Paul Sartre in mijn stukje uit die tijd.
Donatie aan nonnenkloosters in Pyin Oo Lwin
In Myanmar zijn er geen publieke sociale voorzieningen en de kloosters (vooral de nonnenkloosters) nemen deze taak over door voor wezen te zorgen en kinderen te scholen.
Boeddhistisch Birma – Verwoestingen in Sagaing: een boeddhistische non spreekt
De militairen van Myanmar trekken van de ene plaats naar de andere in het land, ook op het platteland. Waarom doen ze dit? Om de plaatselijke strijders uit de weg te ruimen, zeggen ze. Gewoonlijk creëren ze alleen maar meer instabiliteit en geweld tegen de bevolking in de plaatsen waar ze naar toe gaan.
Einde van de voedselactie in Bagan, Myanmar (Birma)
‘Ik was getuige van de tragedie van twee monniken uit twee kleine kloosters in het gebied van Oude Bagan, die meestal onbekend zijn bij de bezoekers en toeristen. Uit de verhalen van hun medemonniken bleek dat deze oude monniken ziek waren en niet konden komen om de voedselactie bij te wonen.’
Ardan – Poetin
…
Boeken – Iedereen wint
De schrijvers zelf zijn actief in de armste sloppenwijken van Lima (Peru), maar putten niet alleen uit eigen ervaring.
Boeddhistische monniken waarschuwen Sri Lankaanse leiders voor Sangha-edict
Boeddhistisch leider Omalpe Sobitha Thera riep de president en de regering op om onmiddellijk de voorstellen van de belangrijkste prelaten uit te voeren om de heersende economische crisis op te lossen.
Het jaar 2021 – dag 178 – hongerhuilen
Het Chinees restaurant als theater.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
