Watson onderhoudt haar lezers met veel anekdotes en persoonlijke ervaringen. Het is alsof je met haar aan tafel zit, of op een terras. Bovendien vestigt ze de aandacht op een aantal belangrijke onderwerpen, waarover het laatste woord nog zeker niet is gezegd. Of ze daarbij altijd gelijk heeft kan de lezer zelf beoordelen, want ze doet vaak een beroep op de alledaagse ervaring. Haar voortdurende verwijzing naar neurologisch en psychologisch onderzoek overtuigt me minder, omdat ze daarbij wel erg de krentjes uit de pap vist. Als ze echt van Socrates had geleerd, dan had ze het voor en tegen juist tegen elkaar uitgespeeld en zo de lezer kunnen laten meedenken.
- Door naar de hoofd inhoud
- Skip to secondary menu
- Spring naar de eerste sidebar
- Spring naar de voettekst
Footer
Boeddhistisch Dagblad
