In 1985 had ik een afspraak met Henri van Zeyst bij hem thuis in Kandy, Sri Lanka. Eind jaren ’40 was hij als Theravada monnik tot de conclusie gekomen dat het boeddhisme niet nodig is om de dhamma te praktiseren. Hij heeft toen de pij aan de wilgen gehangen en is gaan reizen om met leraren van diverse snit te praten
dhamma
Peter van Loosbroek – ‘als we respectvol zijn kunnen we zelfs geen vlo meer doodmaken’
Karateleraar Peter van Loosbroek uit Vinkel, derde dan Wado karate, heeft niets met gebedsmolens of het geluid van het klappen van één hand. Riten en ceremonies maken volgens hem geen eind aan lijden, ze leiden alleen maar af van het werkelijke doel: nibbana.
Dharma rising – deel 1 Out of the past
Hoe vindt het boeddhisme zijn plaats in de moderne westerse maatschappij?
Dharma-overdracht, goeroes en spirituele vriend(inn)en
Tijdens het leven van Boeddha groeide het aantal volgelingen gestaag. De Eerwaarde zag daarom al snel de kracht van het delegeren in: zowel voor het aannemen van nieuwe monniken (en later nonnen) als voor het getuige zijn van de bekering (‘toevluchtname’) van een lekenvolgeling mocht elke monnik/non deze handelingen uitvoeren.
Pinksterboodschap: de zichtbaarheid van de dhamma
‘Ik neem toevlucht tot de heer Gotama, tot de dhamma en tot de sangha–gemeenschap. Laat de Gezegende mij zich herinneren als een lekevolgeling die toevlucht tot hem genomen heeft vanaf vandaag voor de rest van zijn leven.’
Toevlucht in Boeddha, Dhamma en Sangha
De vijf leefregels zijn als het touw van een bergbeklimmer. Als alles goed gaat heb je het touw niet nodig en merk je niet dat het er hangt.
Soms loopt het leven niet goed, soms eindigt het dramatisch
Meer en meer ben ik ervan overtuigd geraakt dat mindfulness naar zijn boeddhistische wortels moet teruggebracht worden. Er mag niet vergeten worden mindfulness in zijn volheid – in boeddhistische context – te beoefenen.
Afscheid van de historische Boeddha (deel 2)
Ik laat mij niet dicteren door de wetenschap, ik laat mij erdoor informeren. De wetenschap heeft mijn geloof in wedergeboorte niet benomen- het heeft mij geïnformeerd en daardoor heb ik zelf conclusies kunnen trekken.
De witte man: ‘Dharmales geven aan Indiërs in India, moet het nog gekker worden?’
De laatste zeven eeuwen tot 1956 was Boeddhisme in Indië uitgestorven voor etnische Indiërs; je vond het alleen onder etnische Himalaya-volken in o.a. Ladakh en aan de Nepalese en Tibetaanse grens.
