Door het openbaar veilen van wezen, ouderen en gehandicapten tegen het laagste bedrag kreeg men controle over wie zorg kreeg en tegen welke prijs, maar de kans op uitbuiting en slechte behandeling bleef groot. Op veilinglocaties als het dorpsplein of het kerkplein werden de kwetsbaren tentoongesteld, om te worden bekeken en soms zelfs te worden aangeraakt. Dan werd er geboden. De kerk in West-Souburg, nu een dorp in Vlissingen, organiseerde speciale kerkelijke veilingdiensten.

