
…
door Fred Valkering
door de redactie

Kijkers van een toneelstuk zien altijd het resultaat, het eindproduct van een repetitieproces. Ze kijken, voelen en beoordelen: wat heeft de regisseur bedoeld? Al geruime tijd wilde Karel Witteveen een verhaal maken rondom deze beroemde Japanse haikudichter Basho. Het ging hem vooral om de renga, het kettingvers dat in Basho’s tijd met jonge dichters werd gespeeld in steden als Kyoto, Osaka en Edo. Dat wilde Witteveen ook, een renga laten spelen, maar dan op het toneel met buurtbewoners uit zijn wijk de Banne in Amsterdam-Noord.
door Renske de Graaf
door Fred Valkering
door Renske de Graaf
door Fred Valkering
door Renske de Graaf
door Fred Valkering
door Renske de Graaf
door Fred Valkering
door Renske de Graaf

Dat vertrouwen kan ik hem om benijden. Wij leven ook in onzekere tijden. Daar maak ik me ongerust over. Maar “een mens lijdt dikwijls het meest door het lijden dat hij vreest,” zei een vaderlandse dichter jaren geleden al. Misschien moet ik maar gewoon vertrouwen, net als Kyoshi, en afwachten tot de tijd zorgen en moeilijkheden oplost – in afwachting van de lente.
door Fred Valkering
door Renske de Graaf
door Fred Valkering
door de redactie
door Renske de Graaf
door Fred Valkering
door Renske de Graaf
door gastauteur
door Fred Valkering
door Wouter ter Braake
door Renske de Graaf
door Wouter ter Braake
door Fred Valkering