…
Beeldgedicht – herfst
…
Poëzie
Renske – haiku – hond
…
Geen dood, geen vrees (79) – De oversteek
Wees zo vrij als je kunt. Regelmatig lees ik prachtige stukken tekst en/of gedichten waarvan ik denk dat die voor een column geschikt zijn. Dat gebeurt veelal ‘s avonds of vroeg in de ochtend als het net licht aan het worden is.
Gedachten over een haiku, 47 – Dakotsu.
Het is een beetje vroeg voor een winterse haiku, we zitten nog in het onstuimige herfst-seizoen. Maar het is juist de kalmte en de rust van de winter die mij in deze haiku aanspreken.
Het bos en de bomen
Een oude dwaas van niks.
Renske – haiku – zwemvijver
…
Gedachten over een haiku, 46. Issa
Op een mistige herfstdag staat een groepje paarden bijeen in de wei. Het is alsof de wereld om hen heen is weggevallen, zo stil is het. Het is nog vroeg en er hangen nevelslierten boven de akkers en de weiden. Als kinderen noemden wij dat vroeger koeien-zonder-poten-weer. Hier zijn het paarden zonder benen. Die benen zijn verdwenen in de mist. De paarden staan met de hoofden bij elkaar alsof ze fluisteren. Roddelen zelfs, volgens Issa.
Beeldgedicht – goud
…
Renske – haiku – plukjes
…
Gedachten over een haiku, nr. 45 – Kenjin
Deze haiku spreekt mij aan vanwege het eigentijdse beeld van de vissers. Wie heeft er niet ooit deelnemers aan een viswedstrijd gezien, zittend langs het kanaal, op een paar meter afstand van elkaar? Of rond de vijver van de plaatselijke visclub, de leden op “praat-afstand”?
Atelier Lifre feestelijk geopend
Op 23 augustus hebben Lioba en Fred hun atelier/galerie Lifre feestelijk voor de inwoners van Spijkerboor NH geopend.
Renske – haiku – kluister
…
‘Droog je tranen, ik ben slechts aan de andere kant van de weg’
Ween niet. De dood is niets, ik ben slechts aan de andere kant.
Ik ben mezelf, jij bent jezelf.
Wat we voor elkaar waren, zijn we nog altijd.
Noem me zoals je me steeds genoemd hebt.
Spreek tegen me zoals weleer, op dezelfde toon, niet plechtig, niet triest.
Lach om wat ons samen heeft doen lachen.
Gedachten over een haiku 44 – Bōsha
Nadat zijn ouderlijk huis door de grote aardbeving van 1923 werd verwoest, vestigde Bōsha zich in Kyoto, waar hij Zen en schilderkunst studeerde. Toen hij ziek werd gaf hij beide op, werd de laatste jaren van zijn leven bedlegerig en richtte zich alleen nog op het schrijven van haiku’s.
Renske – haiku – pepernoten
…
Beloof me…
Thich Nhat Hanh heeft in zijn eigen land de oorlog meegemaakt en heeft van dichtbij ervaren wat een vreselijke impact dat heeft, bijna veertig jaar was hij verbannen uit Vietnam. Toch kon hij midden in de oorlog na een bomaanval, dit prachtige gedicht schrijven.
Gedachten over een haiku 43 – Shishōshi
Deze senryū gaat over de liefde. En in het bijzonder over puberliefde. Waar de haiku vaak een beschrijving is van een natuurbeleving, gaat de senryū meer over een dagelijkse gebeurtenis of over de menselijke natuur. In dit geval over twee jonge mensen, zo verliefd dat ze proberen zoveel mogelijk samen te zijn. Maar wel zo dat niemand het merkt. Denken ze.
Dagopening
good morning sunshine
Beeldgedicht – stadsgeweld
…
Renske – haiku 16 -smalle pad
…
Jan Veenendaal – geen dood, geen vrees (6) – ons ware erfgoed
Ik genoot van een prachtige zonsopgang waarbij de zon af en toe even tussen de wolken te voorschijn kwam en me als het ware een knipoog gaf. Met mijn hele aandacht was ik aanwezig en genoot van wat zich voor mijn ogen voltrok. Wat een pracht!
Gedachten over een haiku 42 – Sora
Soms zie je dat wanneer je tussen de bloeiende velden fietst of wandelt. Eerst is er niet veel bijzonders te zien en dan opeens bevind je je in een kleurige wolk van vlinders. Het is een vrolijk gezicht, alsof ze krijgertje spelen zonder elkaar aan te raken.
Beeldgedicht – vliegje
Ik dien de natuur…
Renske – haiku 15 – onverstoorbaar
…
