Die pruimenbloesems-
zo rood zijn ze, zo rood, zo
rood – zo róód zijn ze!
Hirose Izen (1648-1711)
Hirose Izen was een leerling van Bashō. Hij stond bekend om zijn eenvoudige en vaak humoristische verzen, onder andere over pruimenbloesems.
Zoals in deze haiku. Ik vind hem geweldig. De haiku is humoristisch en het enthousiasme spat ervan af.
Elke keer als ik de tekst lees zie ik de dichter voor me. Hij staat met zijn handen op zijn rug en zijn hoofd in de nek sprakeloos voor de bloeiende pruimenboom. Zijn mond staat open en er komt geen volzin uit. Hij vindt geen woorden.
Verder dan vier keer “zo rood” komt hij niet. En toch!
En toch is dit een heel mooi geconstrueerde haiku. Hij voldoet aan de 5-7-5-indeling en beschrijft een natuurbeleving. Pruimenbloesem is een seizoenswoord (kigo) en verwijst naar de lente. Ook brengt de haiku heel duidelijk de emotie van de dichter over. Nou was dat in die tijd niet echt de bedoeling in een haiku, maar Izen is zó enthousiast en dat verwoordt hij zó prachtig, dat de emoties in de haiku hem kunnen worden vergeven.
Bovendien is de haiku grappig. Juist in de tijd van en na Bashō was haiku’s schrijven een ernstige bezigheid. Er mocht wel humor in de haiku zitten, maar de basis was toch wel serieus. Er werd ook lang gestudeerd om een “echte” haikudichter te worden.
En dat is ook wel heel krachtig in deze haiku. Izen wekt de indruk dat hij luchtig de woorden op zijn perkamentje heeft gegooid, maar dat denk ik niet. Juist het overbrengen van zoveel enthousiasme, met zo weinig woorden, in het stramien van de haiku, vereist volgens mij heel veel vakmanschap.
Kortom, een haiku waar ik elke keer weer vrolijk van word.
Geef een reactie