Elke keer als ik de tekst lees zie ik de dichter voor me. Hij staat met zijn handen op zijn rug en zijn hoofd in de nek sprakeloos voor de bloeiende pruimenboom. Zijn mond staat open en er komt geen volzin uit. Hij vindt geen woorden.
- Door naar de hoofd inhoud
- Skip to secondary menu
- Spring naar de eerste sidebar
- Spring naar de voettekst
Footer
Boeddhistisch Dagblad
