In de beeldentuin van het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) heeft beeldend kunstenaar Antoinette Nausikaä (1973) een kunstwerk gerealiseerd. Geïnspireerd door de opdrachten die het Tate Modern in Londen aan kunstenaars verstrekt, nodigt het LUMC iedere twee jaar een kunstenaar uit zich door de architectuur van de ruimte te laten inspireren. Het kunstwerk van Antoinette Nausikaä met de titel Sometimes you see it, Sometimes you don’t is gedurende twee jaar in de beeldentuin van het LUMC te zien.
Net zoals wetenschappelijk onderzoek een van de drijvende krachten is van het LUMC, vormt onderzoek het uitgangspunt van deze tijdelijke kunstprojecten in de beeldentuin. Voor het LUMC ontwierp Antoinette Nausikaä zes levensgrote figuren van gaas die vrij in de ruimte zweven. Geïnspireerd door een afbeelding van de Jakobsladder waarop aartsvader Jakob (Bijbel) in zijn droom engelen uit de hemel zag afdalen en opgaan, liet Nausikaä de figuren diagonaal van boven naar beneden gaan. De bezoeker wordt uitgenodigd om in deze ruimte de ragdunne scheidlijn tussen zijn en niet-zijn te ervaren.
De zwevende figuren van gaas, beschouwt Antoinette Nausikaä als tekeningen of schetsen van een ruimtelijke ervaring die ze wil oproepen. Haar werkwijze om projecten plaatsgebonden uit te voeren en de gegeven ruimte letterlijk te ‘betekenen’, is geworteld in het besef dat elke plaats haar specifieke eigenschappen heeft, ook wel aangeduid met de term genius loci (de beschermende geest van plaats). In deze context zet de kunstenaar niet ‘zomaar’ een beeld neer, maar geeft commentaar op de genius loci, reageert erop, maakt die vaak onzichtbare betekenis voelbaar aanwezig.
Antoinette Nausikaä : ‘Ik gebruik mijn sculpturen om een ervaring op te wekken. Ik voel me geen beeldhouwer, maak geen sculpturen in de traditionele betekenis van het woord. De gaaswezens spiegelen datgene waartoe ik – en de toeschouwer – me verhoud. Het gaat mij om de mensen, die zijn echt onderdeel van het werk.’
De aanblik van de vederlichte schittering van de zwevende gaasfiguren zal de bezoeker aanzetten de ragdunne scheidslijn tussen zijn en niet zijn te ervaren.
Op donderdag 9 oktober wordt de tentoonstelling geopend door auteur en filosofe Joke Hermsen, auteur van onder meer de boeken ‘Stil de tijd’ en ‘Kairos’ . Zij zal het werk van Antoinette belichten vanuit haar beleving van tijd. De tentoonstelling is te zien tot en met 30 november 2014 te zien.
De tentoonstelling toont recent werk van Antoinette Nausikaä. Zij maakt foto’s, tekeningen en ruimtelijke installaties waarbij tijd, vergankelijkheid en geconcentreerd ‘zien’ van essentieel belang zijn. In galerie LUMC toont zij foto’s, tekeningen en beelden naar aanleiding van reizen die ze onlangs maakte naar drie heilige bergen: De Japanse Fuji, de Griekse Olympus en de Ararat op de grens van Turkije, Armenië en Iran.
Deze tentoonstelling is onderdeel van het tekenfestival The Big Draw in Leiden.
Het LUMC beschikt over een eigen kunstcollectie, een galerie en het Anatomisch Museum.
Het Anatomisch Museum wordt gebruikt voor onderwijsdoeleinden voor de studies geneeskunde en biomedische wetenschappen.
De galerie is dagelijks geopend van 8.00 tot 20.00 uur, toegang is vrij.
Op de begane grond in het hoofdgebouw (Gebouw 1) is sinds 1986 een galerie gevestigd waarin vijf keer per jaar nieuwe tentoonstellingen zijn te zien van werk van hedendaagse kunstenaars. De tentoonstellingen zijn vaak gerelateerd aan een bepaald thema. Eén keer per jaar presenteert de galerie een solotentoonstelling met werk van een (jonge) schilder.
Het tentoonstellingsbeleid hangt samen met de collectieopbouw. De presentaties beogen een bredere context van het verzamelbeleid te tonen en bieden ook een ruimer overzicht van kunstenaars die in de collectie worden opgenomen.
Daarnaast zijn er ‘special projects’, waarin een uitwisseling plaatsvindt tussen kunst en wetenschap. Wetenschappers uit het LUMC worden benaderd of hebben zelf ideeën waarvoor hedendaagse kunst een geschikt podium voor uitwisseling en verbeelding kan zijn.
