De afgelopen maanden en ook nu voel ik me goed; wat vermoeider dan anders, weinig last van de bijwerkingen van de hormoontherapie gelukkig. Vannacht bekroop me de twijfel of ik wel de scan wil laten doen. Waarom zou ik eigenlijk? Waarom zou ik willen weten hoe het ervoor staat? Genezen kan niet meer volgens de artsen.
Maatschappij
Frankrijk stemt in met wet over hulp bij zelfdoding
Om volgens de Franse wet in aanmerking te komen voor hulp bij zelfdoding, moet de patiënt meerderjarig en wilsbekwaam zijn en lijden aan een ernstige, ongeneeslijke en levensbedreigende ziekte. Pijn moet niet meer kunnen worden behandeld óf als ondraaglijk worden ervaren. De aandoening moet in gevorderde of terminale fase zijn, en voortdurend psychisch of lichamelijk lijden veroorzaken.
Uitnodiging nieuwe Acta Comparanda
Op woensdag 23 september is er een presentatie van de nieuwe Acta Comparanda (Nr. XXXVII) in het kasteel van Kapellen, Kapelsestraat 61, 2950 Kapellen, België.
Jan Veenendaal – Geen dood, geen vrees (10) – Overgave, vrij zijn
Overgave = vrij zijn. Wat een feest! Het is als een diepe meditatie en net als de momenten van vrij zijn die ik eerder heb beleefd zoals die keer dat ik vanaf Terschelling de Waddenzee inliep en in volledige stilte alles een was.
Column van Joop – Judas
Moge iedereen een lang, gezond en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen.
Politie te paard en mijn dementerende oma.
Moedig voorwaarts!
Jan Veenendaal – Geen dood, geen vrees (9) – Leven als doden?
In de ultieme dimensie zijn we nooit geboren en zullen we nooit sterven. In de historische dimensie leven we in vergetelheid en zijn we zelden springlevend. We leven als doden.
Column van Joop – bagger –
Moge iedereen een lang, gezond en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen
Maak een eind aan oorlog en geweld, stop de wapenhandel.
Na het zien van die commerciële rotzooi herstel ik langzaam geestelijk maar ik zal nooit meer de oude worden.
The Rights Forum – Omstreden ambassadeur Israël spreekt op herdenking bij Joods Kindermonument
De Israëlische ambassadeur in Nederland, Zvi Aviner Vapni, spreekt donderdag 30 juli op een herdenking van de deportatie en moord op 686 Joodse kinderen in Rotterdam vanaf 1942. Binnen wijkraden van Rotterdam heerst ongemak over het spreken van een vertegenwoordiger van Israël, omdat deze staat verantwoordelijk is voor de moord op meer dan 20.000 kinderen in de Gazastrook. Het was de bedoeling dat een krans zou worden gelegd namens alle wijk- en dorpsraden, maar verschillende wijkraden willen daar niet aan mee doen.
B’eter: Lauwwarme salade met noedels en tofu uit Okinawa (Mazesoba)
Vorige week scheef ik al over de belevenissen met onze eetclub, en deelde een eerste recept uit de keuken van Okinawa: aubergines met misoglazuur. Vandaag ga ik verder met Mazesoba, een lauwwarme salade met noedels en tofu, ook uit Okinawa. Ik maakte zelf de fout door “1 pak ramen noedels” letterlijk te nemen, met als gevolg dat de salade naar verhouding wel erg veel noedels bevatte. Ook ben ik vergeten ze koud na te spoelen, waardoor ze wat plakkerig waren. Zijn op Okinawa de pakjes noedels kleiner? Geheel in lijn met hun “hara hachi bu” filosofie?
Peter – Vier weken vakantiehuisje
Beide onderbenen zijn al geamputeerd. Gisteren kreeg ik in het plaatselijke ziekenhuis te horen dat mijn hele rechterbovenbeen geamputeerd moet worden. Ik ben 61, ik rook nog steeds. Ik zou de operatie niet eens overleven. Dus binnen zes weken zal ik sterven aan actieve euthanasie, waarschijnlijk in een hospice.
Jan Veenendaal – Geen dood, geen vrees (8) – Schemerzone
De schemerzone tussen hoop en vrees wordt het leven met kanker vaak genoemd. Het is inderdaad een diffuse wereld. De artsen vertellen me dat ik erg ziek ben maar ik heb nergens last van.
Beschuldigingen van seksueel en ethisch wangedrag bij het First Zen Institute of America
Het meest gedetailleerde verslag is afkomstig van een vrouw die in 2017, toen ze begin twintig was, naar het Instituut kwam tijdens een moeilijke periode in haar leven. Ze beschrijft hoe de heer Hotz, die toen in de zeventig was en ongeveer vijftig jaar ouder dan zij, zich gedurende enkele maanden opstelde als een spirituele oudste en vertrouwenspersoon, voordat hij seksueel contact en vervolgens een seksuele relatie met haar aanging. Hoewel ze zorgvuldig erkent dat ze zelf keuzes heeft gemaakt, stelt ze dat de relatie door hem werd geïnitieerd onder omstandigheden van psychologische afhankelijkheid die hij zelf had gecreëerd, en dat de machtsongelijkheid het zijn verantwoordelijkheid maakte om terughoudendheid te betrachten in plaats van misbruik te maken van de situatie.
