De Israëlische verkiezingen van deze week laten opnieuw zien hoe weinig perspectief er is op politieke verandering voor de Palestijnen. De Palestijnse partijen boekten een flinke winst en zouden samen kunnen uitkomen op negentien zetels. Toch worden ze door beide grote politieke blokken uitgesloten van regeringsdeelname. Zelfs nu de partij van Benjamin Netanyahu haar meerderheid dreigt te verliezen, is samenwerking met Palestijnse partijen voor de belangrijkste politieke spelers onbespreekbaar. De verkiezingsuitslag maakt pijnlijk duidelijk dat de Palestijnen van de Israëlische politiek geen einde aan de bezetting of gelijke rechten hoeven te verwachten.
Ondertussen gaat het geweld door. Palestijnen worden in Gaza nog altijd gedood en de toegang tot hulp wordt belemmerd. Op de Westelijke Jordaanoever worden gezinnen uit hun huizen verdreven, breiden illegale nederzettingen zich uit en vallen kolonisten Palestijnse boeren aan. Een nieuw VN-rapport beschrijft opnieuw de ernst van de internationale misdrijven die Israël pleegt, waaronder het voortzetten van de genocide in Gaza en misdaden tegen de menselijkheid op de Westelijke Jordaanoever.
Reactie Europese Unie
De reactie van de Europese Unie op deze ontwikkelingen is veelzeggend. Een dag na de publicatie van het VN-rapport feliciteerde de EU Israël met de verkiezingen en noemde het land een ‘levendige democratie’ met ‘gedeelde waarden’. Met geen woord werd gerept over de conclusies van het VN-rapport. Terwijl de Palestijnen de gevolgen ondervinden van bezetting, onderdrukking en geweld, houdt Europa de deur naar verdere samenwerking met Israël wagenwijd open.
Een nieuwe Israëlische regering zal niet vanzelf een einde maken aan dit onrecht. Daarom moeten Nederland en de Europese Unie eindelijk hun verantwoordelijkheid nemen en onze medeplichtigheid beëindigen. Niet met nieuwe verklaringen van bezorgdheid, maar met concrete maatregelen. Een volledig wapenembargo. Een einde aan militaire samenwerking. Een verbod op economische activiteiten die bijdragen aan de illegale bezetting en nederzettingen. Daadwerkelijke maatregelen tegen schendingen van het internationaal recht.
Nederland kan druk uitoefenen. Maar daarvoor moet onze regering wel bereid zijn die druk te gebruiken. En omdat keer op keer blijkt dat de Nederlandse regering dat onvoldoende doet, is het aan ons om te zorgen dat die druk er wel komt.
Vorig jaar hebben we met een kwart miljoen mensen gedemonstreerd. Onze stem is gehoord, maar de noodzakelijke maatregelen blijven uit. Daarom moeten we de straat op blijven gaan.
Geef een reactie