Ad van Dun – Pelgrimage 7 en slot  – beleving

Muziek

Elke vezel trilt onophoudelijk
badend in de gloed
van ongerepte noodzaak

nergens iets omslachtigs
ruim beoogds of fel ontmoedigds
sprankelen de klankjuwelen

zelfs het ontmanteld strijdlied
zwalkt harmonisch
door alle dwaze dronkenschap

vervoering kan gevaarlijk zijn
voor stervelingen met hun doffe
huid van aarzelglas

repeteer daarom ooit gestild
door dieper leed des te alerter
het goddelijk lied van overgave.

 

Dans

De wereld is verstrikt zijn
in een geestelijke veldslag krijger
eender welke opdracht

glanst niet ook in jouw pupillen
het opzichtig zwaard
van wijsheidsverband en

hoe stuwt in volle camouflage
niet jouw strakke puls
van onbaatzuchtigheid

laat dus de oude drakendans
zwieriger nog rond het wensjuweel
jou doen zegevieren

over resterend gebrek en jou
je doen wijden aan herstel van ieders
hartgrondig vertrapte bloei.

 

Poëzie

Sluit de logboeken maar
en doof bij vorstelijke aankomst
je laatste schamele licht

knielend op het harde steen
in duisterste schikking wordt ons
geopenbaard de woeste regel

van gewijde ademblijk
die laag-bij-de-gronds bevrijdend
getuigt van liefdevolle orde

teug op teug
verslindt jouw schuchter lijf
het jongste teken van verbijstering

woord voor woord gutst voortaan
door die vele trouwe vezels
vreedzaam toverspul.