Het is zaterdag, voor veel mensen een vrije dag. De postbezorger fietste vanmorgen voorbij, dat is niet vanzelfsprekend.
Vroeger heette een postbezorger een postbode, toen nog van de PTT, post, telefoon en telegrafie. Een man – vrouwelijke postbezorgers had je toen amper- in uniform met een pet op. Hij wist alles van iedereen in zijn dorp en wijk door de brieven die hij bezorgde namens de overheid. Doodsberichten ook, geboortekaartjes.
Een vriend van mij was leraar op een middelbare school en was ongelukkig in die functie omdat alle schooljaren hetzelfde waren met soms een nieuw gehoor. Hij wilde postbode worden, zwervend door het leven. Een allesweter ook. Het bleef bij een droom.
Geef een reactie