Een stenen huis:
met liefde gebouwd,
met passie door de vader,
met toewijding voor zijn kroost,
met affectie voor alle bewoners.
Geluk
Boeken – de laatste 1000 dagen
Manu Keirse werd dit jaar tachtig. Hij verkocht meer dan een half miljoen boeken over verlies en rouw, sommige daarvan worden al tientallen jaren verkocht. Zo hielp hij een hele generatie lezers om met rouw om te gaan. Maar over de laatste fase schreef hij nog niet, tot nu. In dit boek pleit hij voor een andere omgang met het ouder worden. Tegenover de dagelijkse berichten over de kostprijs van de vergrijzing plaatst Keirse de weldaad van de verzilvering, want zilver is een kostbaardere kleur dan grijs. Hij vraagt meer contact tussen generaties en aandacht voor het intellectuele welzijn van ouderen, niet alleen voor hun lichaam.
In de storm
In je wilde rondgaan in de storm valt je oog opeens op een touw. Het valt je op dat dit touw niet zoals al het andere doelloos rondvliegt. Het wappert weliswaar alle kanten op door de harde windvlagen, maar het zit ergens vast. Je kunt niet zien waar de verankering is, maar dat het ergens stevig verankerd zit, is zeker. Nieuwsgierig pak je het touw vast om jezelf door de storm heen te trekken, op zoek naar de bron. Maar door het heftige gezwiept en gezwaai van het touw verlies je je grip en fladder je weer rond in de chaos.
Ludo – smaragdgroen
…
Column van Joop – mijn vader Franciscus
Moge iedereen een lang, gezond en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen.
Krop, noemden ze bruin brood in Rotterdam.
Moedig voorwaarts!
B’eter – Vergeten groentensoep
Ik moest bij het schrijven van dit stukje denken aan het werkwoord morfen, het proces waarbij een beeld via een reeks tussenbeelden in een ander beeld overgaat. Mijn manier van koken is ook een soort morfen. Ik neem een recept, ik laat wat weg, en ik voeg iets toe. Zo zou ik wekelijks een stukje kunnen schrijven. Maar dat zou een beetje saai worden, dus volgende week kies ik iets heel anders. Maar deze succesformule probeer ik te onthouden: knoflook, gemberwortel, lente-ui, sesamolie, limoensap.
Ludo – Passage
Mijn geest en lichaam lopen op de dijk
Springen in het ijle
Komen neer in het onbestemde onbekende
Geen dood, geen vrees – slot
Jan was geen theoreticus. Als de burelen van de reguliere zorgverleners gesloten waren, stond hij soms buiten de poort van een gevangenis een door het systeem vrijgelaten mens op te wachten, voorzag hem van de eerste levensbehoeften, aandacht, gezien en gehoord worden, en begeleidde hem ook de tijd erna op zijn weg. Kom van dat meditatiekussen af, riep Varamitra, boeddhistisch voorman en ooit hoofd van de dienst boeddhistische geestelijke verzorging de boeddhisten op.
Ksaf – Omgaan met geestelijke energie (3) – Fijnzinnigheid is van levensbelang
Ook als volwassene blijft het een voortdurende uitdaging om onze aandacht te verleggen van het problematische naar iets positiefs. ‘Positief denken’ is echter vaak een cliché geworden, de oppepper ‘Yes you can’ kan erg vermoeiend zijn.
Geen dood, geen vrees 85 – overpeinzingen
‘Pas wanneer je gemotiveerd wordt door het verlangen om degenen die ten prooi zijn aan onwetendheid te helpen, ben je vrij van je lijden en van je gevoel geschonden te zijn.’
Ksaf – Omgaan met geestelijke energie (2) – Geestelijke energiebesparing
Vaak zit ons bewustzijn in een sluimertoestand, van gewoontehandelingen tot regelrechte sleur. Onze energie lekt weg via onbewuste processen. Gurdjieff pleit ervoor om uit onze slaaptoestand te treden door ons ‘onszelf te herinneren’: ons telkens opnieuw bewust worden dat we helder en aanwezig kunnen zijn in plaats van weg te doezelen in gewoontepatronen.
Geen dood, geen vrees (84) – Foute concepten
Vrij van het ik-concept is vrij zijn van angst. Angst loslaten is beginnen te geven. Geluk geven!
