Nieuwsgierigheid is de mooiste weg naar elkaar. Leer elkaars feesten kennen nodigt kinderen uit om met een open blik naar diversiteit te kijken. Van het Suikerfeest tot Kerstmis en van Diwali tot Chanoeka: elk feest draagt een universeel verhaal van verbinding in zich.
Geluk
Geen dood geen vrees (68) – Juist sterven
Juist sterven is voor mij, zelf kunnen bepalen hoe en op welke manier deze manifestatie ten einde komt. In onze westerse cultuur wordt het erg belangrijk gevonden dat we zo lang mogelijk blijven leven. Soms wordt dat ook nog eens bepaald door de beschikbare medicijnen en de kosten daarvan.
Dick – Woorden
Voor je het weet, zijn woorden geen voertuig meer voor een vrije onbelemmerde expressie, maar gebeurt het omgekeerde. Je zit gevangen in het raamloze instituut waarin woorden makkelijk ontaarden. Dan zijn woorden begrenzers, fuiken, die niet openen, maar doden.
Soulmates – Ayse Yazilitas
De levensweg brengt vreugden, hindernissen en omwegen. Op deze weg kom je zielsverwanten tegen die je helpen drempels over te gaan. Het zijn soulmates die je bemoedigen, aanvuren en je wijze lessen aanreiken. Mensen met wie je een diepe, natuurlijke affiniteit voelt, een sterke, onverklaarbare emotionele band. Je kunt bij hen volledig jezelf zijn. Je voelt je direct begrepen.
In deze serie interviewt Wouter ter Braake soulmates, zielsverwanten. Mensen die hem hebben verrijkt en wiens levenservaringen en levenswijsheid hij graag deelt. Het eerste soulmate-interview is met Ayse Yazilitas.
Geen dood geen vrees (67) – Morfinepompje
Veel mooie kaarten, bloemen, mooie gesprekken met de mensen van mijn vrijwilligerswerk. Jammer dat het niet lang meer duurt, maar zo blij dat het op deze manier gaat. Klinkt misschien erg vreemd, maar wat een mooie manier om zo bewust en langzaam te gaan.
Geen dood, geen vrees (66) – Het gaat hard
Loslaten van mijn lijden en angsten is in de fase waar ik me nu in bevind een pittige klus, zeker nu sinds een paar weken de pijn regelmatig doorbreekt en alleen met steeds zwaardere opiaten onderdrukt kan worden. Iedere nacht en ochtend is er de angst om weer met nog meer pijn wakker te worden. Hoe goed ik ook probeer me te concentreren op mijn ademen, welke (begeleide) meditatie ik ook doe, ik loop net aldoor achter de pijn aan.
Column van Joop – vredesaktiekamp
Moge iedereen een lang, gezond en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen.
Een moeder en het vredesaktiekamp.
Moedig voorwaarts!
Ludo – Zeewandeling (Thalassa)
…
Geen dood geen vrees (65) – Na een moedige strijd …
Niets geen moedige strijd of een moedig gedragen lijden. Dat is niet de bedoeling met deze laatste tocht die ik ga. Het liefst maak ik hem zo draaglijk mogelijk en liefst zo pijnvrij mogelijk. Op een gegeven ogenblik als de pijnmedicatie niet meer werkt, of als ik erg versuft ben, gewoon kunnen zeggen dat het genoeg is. Ik heb een prachtig leven geleefd en nu mag dat eindigen. Wat een rijkdom dat dat hier in Nederland mogelijk is!
De natuurlijke gang van het leven (III)
Er huist ook een idealist in mij. Hij streeft naar een toestand van volkomenheid en heeft zo zijn voorstellingen van het volmaakte. Wanneer de idealist doordraaft, wordt hij moralist. Dan hoort iets zo en niet zo, dan wordt zijn kijk op de werkelijkheid dé werkelijkheid en dé waarheid. Met als gevolg verstarring die fysiek voelbaar is.
Eet mij niet. Hoe stapt Amsterdam over op een diervriendelijk menu?
Dierenliefde, gezondheid, klimaatcrisis en culinair enthousiasme: we hebben veel redenen om steeds minder vlees en zuivel te eten. Aan de vooravond van Werelddierendag staan we stil bij onze relatie met dieren en gaan we in gesprek over een nieuw plantaardig menu voor de stad. Hoe maken we gezamenlijk die cultuuromslag?
Geen dood, geen vrees (64) – Lijden en doodgaan
Het is bijzonder om te zien hoe mijn leven in vier weken helemaal veranderd is. Van nog volop in het leven staan en nog veel willen doen (denken nog te kunnen doen), tot bezig zijn met de laatste aspecten van deze menselijke tijdelijkheid.
