Deze organisatie heeft sinds 1992 zo’n zes of zeven verschillende namen gehad. Er zijn patiënten die al die fusies hebben meegemaakt. Die hier al hun hele leven verblijven. Eigenlijk is het hun woning, ze leven hier. Maar zo mag je het niet noemen. Dan lijkt het net alsof ze altijd kunnen blijven.
Interviews
Psychotherapeut Guido Machielsen – ‘Ik ben niet hun redder of iemand die bepaalt hoe ze hun leven moeten inrichten’
‘Groepsgewijs doe ik mindfulnessoefeningen met patiënten met een persoonlijkheidsproblematiek. En ik ervaar hoe ze dat verandert. Ze noemen zich vriendelijker, minder oordelend. Zachter en opener, ze voelen zich meer als mens dan als patiënt aangesproken.’
Hans de Booij schuwt als boeddhist het eenvoudige handwerk niet
Ik heb een grote behoefte aan ultieme geweldloosheid. Niet een beetje, maar zoals de Dalai Lama zegt totaal. We moeten er niet mee sjoemelen.
Peter van Loosbroek – ‘als we respectvol zijn kunnen we zelfs geen vlo meer doodmaken’
Karateleraar Peter van Loosbroek uit Vinkel, derde dan Wado karate, heeft niets met gebedsmolens of het geluid van het klappen van één hand. Riten en ceremonies maken volgens hem geen eind aan lijden, ze leiden alleen maar af van het werkelijke doel: nibbana.
Anna Spohr – ‘ik werd op slag verliefd op het boeddhisme’
‘Montage is macht, soms manipulatie. De jonge filmmakers monteren met mij hun opnamen. Daardoor leren ze dat ze niet alles maar moeten geloven, dat de relatieve werkelijkheid er anders uitziet dan de beelden laten zien. Daar vind je het boeddhisme ook in terug.’
Bankier Mieke Stevens – het was verpletterend wat er op me afkwam
De mens die ik het meest bewonder is een oudere klant van mij. Hij heeft nauwelijks geld, maar hij gaat op een prachtige en natuurlijke manier met het leven om. Er zijn maar weinig mensen die zo stil en zuiver kunnen genieten van wat er om hen heen gebeurt.
‘Een goede dood is beter dan een goed leven’
Voor mij is het Zuiver Landboeddhisme een methode om doelen te halen. Mijn hoofd leeg te maken, mijn geest kalm. Stap voor stap. Niet gelijk het hoogste willen. Met ons restaurant is het ook zo. Beginnen bij de basis en steeds hoger.
‘Elke keer word ik weer gelukkig als ik het geluk van anderen zie’
Ik vermoed dat ik op Vlieland de enige boeddhist ben, dus mijn ervaringen op dat gebied kan ik hier alleen maar met mezelf delen. Dat is best wel uniek, vind ik.
‘Wil jij als een paria behandeld worden?’
‘Op de trein komt geweld regelmatig voor. Zelf ben ik daar ook een paar keer slachtoffer van geworden. Op een dag kreeg ik flinke klappen van een man die helemaal doorgedraaid was. Op zo’n moment schrik ik en bescherm mezelf door die slagen af te weren.’
Toon je mededogen door ellende van anderen te fotograferen?
Robert van den Berge studeerde fotografie in Den Haag. Na in Brussel zeven jaar als reclamefotograaf te hebben gewerkt, werd hij boeddhistisch monnik in de Kagyu-pa traditie en stopte met fotografie. Van zijn leraar ontving hij de boeddhistische naam Karma Deunyeu Dorje –doet standvastig wat nodig is- .
Dirk Avonts – ‘Mensen komen bij mij omdat ze iets ongewenst meemaken’
‘In meditatie kun je het bijna niet fout doen, ook al word je tachtig keer afgeleid. Als mensen doorhebben dat het geen competitie is, gaan ze daar gemoedelijker mee om. Het gaat om de intentie, ik heb mijn best gedaan. Het kan niet elke dag even goed zijn.’
Boeddhistisch kabouter Pierelier stimuleert het ontwapende
‘ In het boeddhisme vind ik dingen die mij raken. Er zijn, niet doen. Ik ben geen doebaasje. Maar voor mij is het westers boeddhisme te serieus, te calvinistisch. Er valt zo weinig humor in te bespeuren. Altijd maar oefenen en elke zaterdag je verplichtingen jegens de sangha nakomen om tot de kern te komen.’
