‘Wat is de zin van het leven, Hans?’
‘Zou er maar eentje zijn?’
‘Wat is een zin van het leven?’
‘Zou er wel eentje zijn?’
‘Wat zou een zin van het leven kunnen zijn, als er een was?’
‘Eerst maar eens vaststellen wat het leven is.’
‘Wat is het leven?’
‘Een woord.’
‘Het bestaan, bedoel ik.’
‘Eerst maar eens vaststellen of dat wel meer is dan een begrip.’
‘Wou jij beweren van niet?’
‘Wou jij beweren dat ik iets wou beweren?’
‘Waar ben je anders mee bezig?’
‘Jou iets te laten zien.’
‘Wat dan?’
‘Dat iedere vraag berust op onuitgesproken aannames.’
‘Zonder uitzondering?’
‘Ga maar na.’
‘Wat is de zin daarvan?’
‘Zou er maar eentje zijn?’
‘Wat is een zin ervan?’
‘Zou er wel eentje zijn?’
‘Wat is de zin van dit gesprek?’
‘Misschien wel de zin van het leven.’
‘Wat is de zin van het leven?’
