Waarin we kennismaken met de monist.
(Deel 3 van een reeks van 15 artikelen over de kosmische grap.)
Je hebt van die mensen, die leven erop los. En je hebt van die mensen, die zoeken erop los.
Onder zoekers heb je er die uit zijn op Geluk, zuiver Geluk en niets dan Geluk. En je hebt er die uit zijn op de Waarheid, de hele Waarheid en niets dan de Waarheid.
Onder waarheidszoekers heb je er die de Waarheid wel vinden en je hebt er die de Waarheid niet vinden.
Onder vinders heb je er voor wie de Waarheid pluriform is en je hebt er voor wie de Waarheid uniform is.
Die laatsten, de éénvoudigen, zijn eenvoudig te herkennen aan hun uniforme kleding, hun uniforme gedrag en hun uniforme uitspraken en gebaren. Ze zeggen voortdurend ‘alles is één’ en steken daarbij één vinger op. Als ze het niet zeggen, denken ze het wel.
Mensen die de hele dag denken en zeggen dat alles één is, heten monisten. Zij wéten dat de werkelijkheid ondeelbaar is. Ze hebben de menigvuldigheid doorzien en hun missie is het om ervoor te zorgen dat niemand er ooit nog intrapt.
Op een of andere manier worden monisten heel gelukkig van de eenheidsgedachte. Maar vooral op één manier, door hem eindeloos te herhalen. Wat daar zo fijn aan is, weet ik niet, ik voel er niets bij.
Misschien dat de chaos van het bestaan dan wat minder onoverzichtelijk lijkt? Misschien dat je als manifestatie of werktuig van het ware Zelf of van het ene Bewustzijn in één klap van al je verantwoordelijkheden bent verlost? Misschien dat het leven en je verleden minder zeer doen als je ze een illusie noemt?
Of misschien is het wel de gedachte dat je nooit meer buiten de boot kan vallen. Als alles één is, hoor jij er ook bij. Je mag er zijn. Jijzelf bent Dat.
Voel je je toch nog eens eenzaam, dan heb je daar een goede verklaring voor: je bent ook alleen. Iedereen is alleen. Er is er maar één, dat zijn wij. Ook wie zich buitengesloten voelt, ben Ik.
En het mag nog verlichting heten ook. Ontwaken. Zelfrealisatie. Transcendentie. Je bent het relatieve ontstegen en één geworden met het Absolute.
Redenen genoeg dus om monist te worden. Of het nou de Waarheid is of niet.
Vragen aan de lezer
Denk jij dat alles één is? Hoe voelt dat?
Stel je voor dat je gelooft in eenheid en iemand bewijst dat de werkelijkheid meervoudig is. Hoe voelt dat?
Stel je voor dat je gelooft in veelheid en iemand bewijst dat de werkelijkheid enkelvoudig is. Hoe voelt dat?
Stel je voor dat iemand bewijst dat we nooit kunnen bewijzen of de werkelijkheid enkelvoudig of meervoudig is. Hoe voelt dat?
