Derde kennismaking met de Tussenmeester.
Tussentaal
Meester Tussen is een paradox zonder tegenspraak. Een metafoor zonder draagkracht. Een stijlfiguur zonder stijl.
De taal van een tussenmeester is de tussentaal van het tussenrijk. Tussentaals, dat is spreken zonder je mond open te doen en zwijgen zonder je mond te houden. Uitdrukken zonder ergens uitdrukking aan te geven.
De belangrijkste woordgroep van het Tussentaals is het tussenwerpsel.
Nou. Hm. Joh. Mwah. Tja.
Aha. Haha. Basta.
Oei. Foei. Doei.
Pff. Poeh. Boe.
Sst. Tss. Soit.
O. Ach. Och.
Bè. Hè. Eh.
Een gesel voor de geest
Oorspronkelijk waren tussenwerpsels oerkreten van prototalige wezens. Rauwe uitwerpselen uit het bovengat. Ongebakken luchtjes. Een natuurlijke uitbreiding van het repertoire van pasgeborenen en bijna-doden.
Toen onze voorvaderen en -moederen er klinkende taal omheen begonnen te brabbelen raakten de tussenwerpsels bedolven onder onderwerpsels, lijdend voorwerpsels, meewerkend voorwerpsels, voorzetselvoorwerpsels, bezittend voorwerpsels, belanghebbend voorwerpsels, ondervindend voorwerpsels, handelend voorwerpsels en andere uitwerpsels.
Homeopathische beroepssprekers hebben het tussenwerpsel in de ban gedaan. Priesters, filosofen, politici, columnisten, verkopers, goeroes, leraren en geleerden zijn erin geslaagd de taal tot in het oneindige te verdunnen. Hun spraakwater is natter dan aangelengde wijn en droger dan zaagsel.
Tussenwerpselvrije taal is balsem voor de lever. En een gesel voor de geest, die van terminale verveling vele doden sterft.
Terugkeren naar je favoriete tussenwerpsel
Om het evenwicht te herstellen bedienen tussenmeesters zich vrijelijk van interjecties. Daarbij ontwikkelen ze vaak een persoonlijke voorkeur.
Zo zegt Meester Tussen het liefst Tss, Meester Sst liever sst, Meester Soit soit, Meester O o, Meester Ach ach en Meester Och och.
Meester Pff zegt het liefst pff, Meester Poeh poeh, Meester Oei oei, Meester Foei foei, Meester Doei doei, Meester Aha aha, Meester Haha haha, Meester Eh eh en Meester Hè hè.
Meester Bè zegt liever bè, Meester Boe boe, Meester Basta basta, Meester Joh joh, Meester Nou nou, Meester Hm hm, Meester Mwah mwah en Meester Tja tja.
Volgens Meester Tussen is non-dualisme niet meer dan een terugkeer naar je favoriete tussenwerpsel, eerder minder.
Wat zei jij altijd voor je de taal machtig werd? Voor de taal je te machtig werd?
