En dat niet eens doorhebben. Drie voorbeelden. van mislukt metadenken.
– Mensen soppen almaar rond in hun eigen gedachten, die ze aanzien voor universele waarheden, Hans.
– En deze gedachte?
– Wat is daarmee?
– Is dat een universele waarheid volgens jou?
– Oei.
– Waarin jij almaar rondsopt?
– Verdraaid.
– Zeg dat wel.
– Ik sop rond in de gedachte dat mensen almaar rondsoppen in hun eigen gedachten, die ze aanzien voor universele waarheden, die ik aanzie voor een universele waarheid, wou je zeggen.
– En deze gedachte?
– Wat is daarmee?
– Is dat een universele waarheid volgens jou?
– Verdraaid.
– Zeg dat wel.
– Hier is geen eind aan, hè?
– Een gedachte waarin menigeen rondsopt.
