Voor lezers die nooit verder komen dan de boektitel.
Titelitis
Een boek een naam geven is lastig. Lastiger dan een kind een naam geven, wou ik zeggen, maar dat weet ik niet, want ik heb geen kinderen. Had ik ze wel dan zou ik ze gewoon nummeren. ‘Nummer twaalf, hou je mond!’ en nummer dertien is de hond.
Voor sommige auteurs is de boektitel een probleem omdat ze geen idee hebben. Voor mij is de boektitel een probleem omdat ik teveel ideeën heb. Titelitis.
Uiteindelijk heb ik gekozen voor de titel Witboek Advaita, de ondertitel Non-dualisme zonder dogma’s en het motto Non-dualiteit, vrijplaats tussen hemel en aarde.
(lees verder onder de afbeelding)
Sommige alternatieve titels vond ik te goed om ongebruikt te laten. Die heb ik voor een stukje gebruikt of er een stukje bij geschreven, bijvoorbeeld:
Advaita als agnose
Advaita is niet vastzitten
Non-dualisme als tussenweg
Non-dualisme is het denken doorzien
Advaita is geen onderscheid weten te maken
Illusies in Bewustzijn en Bewustzijn als illusie
Andere titelkandidaten hebben geen plek in dit boek weten te veroveren:
Golven naar de zee dragen
Non-dualisme voor nitwits
Dromen van de Werkelijkheid
Waarom non-dualiteit dualistisch is
Dromen van het einde van het dromen
Non-dualisme, je moet er niet aan denken
Seks verkoopt
Seks verkoopt, zeggen ze. Groot was de verleiding om de titels van de dwaalteksten Opstekers voor klein geschapen mannen en Gedachte-experimenten voor groot geschapen mannen pontificaal op de cover van het Witboek Advaita te zetten.
Tussen lekker en vies vind je de deur naar non-dualiteit leek me ook wel wat. Non-dualiteit is lekker vies, net als het leven zelf.
Uiteindelijk maakt het niet uit wat je op een boek over non-dualiteit zet. Iedere titel is misleidend. Tussen de titels vind je de deur naar non-dualiteit.
Het maakt ook niet uit wat je in een boek over non-dualiteit zet. Iedere regel is misleidend. Tussen de regels vind je de deur naar non-dualiteit.
