De 14e Dalai Lama is geen ‘eenvoudige monnik’, maar ‘een politieke balling vermomd als religieus figuur die zich al geruime tijd bezighoudt met anti-Chinese separatistische activiteiten en probeert Tibet van China af te splitsen’, aldus de persmededeling van de CCP.
Ujukarin – Tussen droom en daad
Bij structureel gedrag waar je achteraf op reflecteert omdat je er ernstige spijt van hebt zie je vaak dat het klein begonnen is: een als één nacht bedoeld het bed delen met iemand buiten je vaste relatie, of een enkel avondje gokken of meer-dan-normaal feestelijk drinken.
Non-dualisme is helemaal het einde
Advaita is geen kenleer, geen zijnsleer, geen wijsbegeerte, geen kosmologie, geen identiteit en geen geloof. Wat is het dan wel?
Het jaar 2023 – dag 18 – lief
Dat is lief van je.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Guy – Spiritueel Ontwaken
Ontwaken hoeft niet over dit leven getild te worden. Stroombetreding is bereikbaar in dit leven. In elke meditatie. In elk moment. Bij elke inademing. Bij elke uitademing.
Leven in Thailand – donatiedilemma
We vragen ons wel eens af of we mensen als het kleine mannetje niet op een of andere manier zouden moeten ondersteunen, bijvoorbeeld met een maandelijkse bijdrage. Maar dat is nog niet zo simpel als het misschien lijkt.
Oproep aan universiteiten en hogescholen om duurzaam te bankieren
Momenteel bankieren de meeste hoger onderwijsinstellingen bij grootbanken als ING, Rabobank en Deutsche Bank met een discutabele reputatie als het gaat om duurzaamheid. In 2021 financierde ING de fossiele sector (olie, kolen en gas) voor 10,7 miljard dollar, Rabobank voor 2,1 miljard dollar en Deutsche Bank voor 9,1 miljard dollar.
Non-dualisme is voor stoelen en banken praten
Onder stoelen en banken vind je het luik naar non-dualiteit.
Het jaar 2023 – dag 17 – turfeierkolen
Arbeidersbrandstof en wc-krantenpapier.
Somewhere over the rainbow skies are blue.
Take care out-there.
Edel – Hoe common sense is gezond verstand?
Het is een kritiek die ik wel vaker hoor, en die ik graag op mij neem. Recent, in een commentaar op een column in het Boeddhistisch Dagblad, formuleerde iemand het als: ‘gaan de inzichten van de Boeddha nou werkelijk niet dieper dan gewoon gezond verstand?’ Dat alles vergankelijk is dat weet iedereen met een beetje levenservaring toch. Maar in de Palicanon plaatst de Boeddha dat in de context van wedergeboorte. Is dat dan niet meer dan een culturele saus? Het is een discussie die het westerse boeddhisme blijft achtervolgen.
Zeshin – Boeddha is dood
Waar gebruik je het boeddhisme voor? Om je leven weer op orde te krijgen, voor ontspanning, om je hoofd leeg te maken, om rust te vinden?
Taigu – Boeddhisten vóór Europa
Niets van het bovenstaande is strijdig met het boeddhisme. Het is een voorbeeld van de aanvulling die boeddhisme behoeft en welbeschouwd moet willen van een domein dat een raakvlak heeft het gebied dat het zelf bestrijkt. Willen wij democratie, rechtsstaat en verdraagzaamheid behouden als omgeving waarin wij kunnen beoefenen binnen een geestelijke vrijheid van belijdenis, dan moeten we ons durven engageren voor lastige keuzes.
