Boeddhistisch Dagblad

Ontwart en ontwikkelt

Header Rechts

Vijftiende jaargang

Boeken – De middenweg van een dwaas

door

Gendun Chopel wordt beschouwd als de belangrijkste Tibetaanse intellectueel van de twintigste eeuw. Zijn leven overspande twee beslissende momenten in de moderne Tibetaanse geschiedenis: de inval van Britse troepen in Lhasa in 1904 en de inval van de Chinese troepen in Lhasa in 1951. Hij werd herkend als een gereïncarneerde lama, blonk als kind uit in het traditionele (nying ma en geluk pa) klooster-curriculum en werd een deskundige op verschillende gebieden, zoals filosofie, geschiedenis, linguïstiek, geografie en tantrisch boeddhisme.

Geen Manjushri op Wutaishan

door

Ook zen zelf is daarmee helemaal in de fout gegaan. De nuchterheid van Linji werd in de Song omgevormd tot heroïek. Zen werd een soort ervaringsfetisjisme. Van verschillende zenleraren hoorde ik dat het ‘onmiddellijke pad’ betekent dat als je maar genoeg mediteert, je onverwacht een diepe verlichtingservaring kunt hebben. Helaas is dat maar voor enkelingen weggelegd. Ik heb altijd moeite gehad met dat idee. Uiteindelijk ben ik er helemaal van teruggekomen.

Menno – Xavier

door

Het gesprek neemt een bijzondere wending, vindt Menno. Hij raakt erdoor in de war. Eerst wil de man geen adressen uitwisselen, daarna wil hij niet vertellen wat voor werk hij doet en nu zit ‘ie over liefde te praten als het enige dat ertoe doet.

Het vreemdelingendebat is immaterieel erfgoed

door

Net als het paard is de mens een vluchtdier, schrijft Arnon Grunberg in zijn non-fictieboek De vluchteling, de grenswacht en de rijke jood. ‘Daarmee is echter niet gesteld dat we allemaal vluchtelingen zijn, hooguit dat we het kunnen worden, misschien makkelijker dan menigeen denkt.’ Dit artikel geeft een indruk van zijn confronterende en tegelijkertijd prachtige boek.